ගුණරතන ළා තණකොළ පෙත්තාස් දොරට වැඩුම හෙවත් කොරන්ටීන් බැති ගී ජෝගිය

ධර්ම විද්‍යාලයේ වාර්ෂික ලිත අනුව බැති ගී සරණිය පැවැත්වෙන්නේ පොසොන් මාසෙ. එහෙම වෙන්නේ වෙසක් මාසෙ සිසු දරු දැරියන්ගේ දෙමාපියන් විසින් වෙසක් දින සිල් ඇත්තන්ට හීල් දානයත්, ළමුන් සඳහා ඉරු දින වෙසක් සීල සමාදානයත් පැවැත්වෙන නිසා. කොවිඩ් 19 වසංගත තත්ත්වය නිසා හීල් දාන සහ ශීල සමාදාන කටයුතු නොකෙරන නිසා අපේ ගුරු මණ්ඩලේ ශෂිනි මැතිනිය අපේ වට්ස්ඇප් ගෘප් එකෙන් අමුතු යෝජනාවක් කරනවා.

“දහම් පාසලේ ළමයින්ගෙන් වෙසක් එකට කවර් එකක් කරමුද?” මේ බ්‍රහස්පතින්දා වෙසක් එකට? අද අඟහරුවාදා? මේ කෙල්ලගේ කොහේ හරි ඔළුව වැදුන ද කියලා ඇවරිතුමාත් කල්පනා කළේ ඒ යෝජනාව එච්චර ම බරපතල නිසා. “හරි ළමයි නැත්නම් අපි ගුරුවරු කට්ටිය හරි කමක් නෑ කියමු..?” මැතිනිය යළිත් යෝජනා කරනවා. “හැබැයි මරු අදහසක් අක්කේ ඒක.” යෝජනාව සම්මත කරන්නේ බුදාරාවෝ. නමුත් මෙවනා ලත් තැන ම උදැල්ල දාලා මහිලාවො දෙන්නට ඇඩ්‍රස් නැති කරනවා. “අනේ පලයන් බං, පෞව් නොදී”

“පින් දෙන්නයි ආවෙ. අපේ පේජ් එකකුත් තියෙන එකේ ෂෙයාර් කරන්නත් පුළුවන්.” ශෂිනිත් ගේම අතාරින්නෑ. “හරි ඔක්කොට ම බැරිනම් සින්දු කියන අය විතරක් හරි කමක් නෑ කියමු. ළමයිනුත් සම්බන්ධ කරගන්න බැරිවෙයි.” ළමයි? බොට අමු කැවිල ද? ඉතා ම අවදානම් වැඩ මේ කොරෝනා අස්සේ. ආයෙත් මෙවනා තපුල්ලන්න තියා ගත්තා. “ළමයි නම් බැරිවෙයි නංගී.” මහේෂ මැතිතුමාත් බර බරේ. “නෑ බං අයියේ අපි ගෙදර ඉඳන් කරලා එවන්න කියලා මික්ස් කරමු. වට්ස් ඇප් වලින් කරමු.” ඔයා කියන නිසා සලකා බලන්නත් ඕන. මෙවන් කුමාර පළමුවරට අනුකූලතාවක් දැක්වූවා. “කෝමේ උත්ලපයා? කණිෂ්ක සුදු පුතා වගේ සරිගම කන්නලා? ලොකු අයියා මෙහෙට ආවනම්?”. මහේෂ මැතිතුමා ඇවරිට අමතනවා. සුද්දා ගේමට එන්ටර් වෙලා.

ඇවරි ඒ අහු අස්සේ තරුවක් හදන්න බට කපනවා. දැන් බෑ කියලා පස්ස ගහන්න බෑ. හරියට මඟ හිටියොත් තෝ නසී - ගෙදර ගියොත් අඹු නසී වගේ සීන් එකක්. අනික මේ යෝජනාව ගෙනත් තියෙන්නේ ඉංජිනේරුවරුවරියක්. වෘත්තිය පළපුරුද්දෙන් ඇවරි දන්න තරමට උන් හරි ම භයානකයි. දෙයක් කිව්වොත් කරවලා පෙන්නනවා. වැඩේ බැරි ද පුළුවන් ද කියන එක අදාළ නෑ. ඉංජො කියන්නේ එහෙමයි. ඕ යෑස්. නෝ හෙල්ලුම් - පොල් මැල්ලුම්!

ඇවරිගේ ප්‍රශ්නේ වුනේ වෙන එකක්? ප්‍රධාන චරිතය වෙන්නේ කොත්තු බාසුන්නැහේ නිසා බාස් කවුද කියන එක මත වැඩේ කොලිටිය තීරණය වෙනවා. අපි කියන කියන ඒවා කෑලි කෑලි කපලා, පිචින්ග් හදලා, ටෙම්පො තියලා වැඩේ ගොඩදාන මියුසික් ඩිරෙක්ටර් හාදයෙක් අපිට ඉන්න ඕනෑ. වෙලාවෙ හැටියට උත්තරයක් නැතත් සුද්දා මොනාහරි කරමු කියනවා. හැමදාම වැඩේ ඉවර වෙන්න කලින් ඇවිත් මල් වට්ටියට අතගහන ලෝක සරීර හොරෙක් වන කුංග්ෆු පැන්ඩා, සාගර වීඩියෝව හදලා දෙන්න බාර ගන්නවා. දැන් මූලික වැඩපිළිවෙල සාර්ථකයි. මීළඟ පියවර ගායනාව සඳහා ගීතය තේරීම. අපේ සහෘද රසික රසිකාවන් පෝලිමේ බැති ගී තෝරනවා.

සින්දුව නිකම් වෙසක් කැකුළු වගේ කාලෝචිත වෙන්නත් ඕන, ගිලෙම් ඔබේ ගුණ මූදේ වගේ බුදු හාමුදුරුවො ගැන වෙන්නත් ඕන, තව වැඩි අලංකාර නැති ෂේප් එකේ තලාගන්න පුළුවන් වෙන්නත් ඕන. මහේෂතුමා සුගත ලෝනා යෝජනා කළා. මෙවන් ෂිනන් අපි අසරණ වෙලා වගේ කියමු කිව්වා. කොරෝනා අස්සේ ඉතා ම කාලෝචිතයි. රුසිරු මෙන්ඩිස්, ඔව් ඔව් අර තාල තියන්න බැරි වෙන්ඩ දොස්තර තමා... ලා දලු බෝපත් කියමුලු? කණිෂ්ක සුද්ද කියමු කිව්වෙ පන්සලේ පල්ලියේ... හැබැයි ඒකේ අන්තිමට මිනිසුනේ හදවතේ ලේවලින් පණ ලැබූ - පරපුරක් බිහි කරව් මාවතේ තනි නොවූ කියලා තියෙන නිසා පොඩි දේශාභීමානී ගතියක් තියෙනවා නේද කියලා ශෂිනිත් අහලා තිබුණා. ඒක මේ දවස්වල මැකෝතුමා කියන්න ඕන සින්දුවක්. වැඩේට ලයින් වෙන්නෑ වගේ. 

අපි අසරණවෙලා වගේ සම්මත වුනා ම කැරොකේ ට්‍රැක් එකක් හොයන්න ශෂිනි යෝජනා කරද්දි “කැරොකෙ ඕන නෑ, මං අලුතින් ට්‍රැක් එක ගහන්නම්, ඔයාලා කියන ඒවත් මික්ස් කරලා ගමු කියලා ගේමට බැස්සේ උත්පල මහතා. ඕන් දැන් හවස හතරට විතර වෙද්දි සින්දුව කන්ෆර්ම් වෙලා. උත්පල තමා සංගීත කොත්තුව කතඩ තකඩ රිදම් එකට ගානට දෙන්න යන්නේ.  

අපි වුනත් නම්බු දීලා කතා කරන්න ඕනෑ. මොක ද තාලෙට අප්පුඩියක්වත් ගහන් බැරි අපි ලව්වා ගීත ගායනා කරවනවට. මියුසික් ඩිරෙක්ටර්තුමා එදා රෑ එකොළහට විතර වෙද්දි ෆයිනල් ට්‍රැක් එක ෂෙයාර් කරනවා. පහුවදා උදේ ම කට්ටිය පේළියට රෙකෝර්ඩින්. මුළු සින්දුව ම අර දුන්න ට්‍රැක් එකට හඬ විතරක් ඇහෙන්න රෙකෝර්ඩ් කරලා යවන්න ඕනෑ. හැබැයි ඇවරිගේත් මුල් ම සබ්මිෂන් එක වැරදියි. මොක ද මියුසික් ට්‍රැක් එකත් ඇහෙනව ඒ රෙකෝර්ඩින් එකේ.

ගීත කෝකිල කෝකිලාවන් මධුර ස්වර මාත්‍රයන් අවදි කරමින් ලිස්ටරීන් දාලා උගුරෙ රැල් බුරුල් ඇරගෙන එහෙම රාග තාල කොටවමින් සප්ත ස්වර දැදුරු කරනවා. පළමු උත්සාහය මහේෂ මැතිතුමා විසින්. බුදාරාවෝ තමුන්ගේ ඕඩියෝ ට්‍රැක් එක දාලා මෙහෙම ලියනවා. “මං සසර දනව්වේ කියන විදියට මිනිස්සු සසර කළකිරෙනවා, සොරි උත්පල ඒක ඊට වඩා හොඳට කියන්න නම් ඊළඟ අවුරුද්ද වෙනකම් ඉන්න වෙනවා” කස්ටියට හරි ප්‍රස්න අප්පා. උත්පල ඒ හැම එකට ම උත්තර දෙමින් බොහොම ඉවසීමෙන් එඩිට් එක ගහනවා.

එදා රෑ වෙද්දි හැමෝ ම වගේ ගායනා යවනවා. දැන් වීඩියෝ නැතිව මේක කොරන්ටයින් ප්‍රයාමයක් වෙන්නේ නෑ. උත්පල මෙච්චර මහන්සියෙන් එඩිට් කරලා අපි මූණ නැතිව දැම්මොත් වැඩේ අසම්පූර්ණයි වගේ. ඒක නිසා අපි කොච්චර කැත වුනත් වීඩියෝ එකක් කරමු. රෑ නවයට විතර වීඩියෝව ගැන ඒකාබද්ධ උපදෙස් මාලාවක් නිකුත් වෙනවා. සුදු ඇඳුමකින්, සුදු පසුබිමක, තමුන්ගේ පද ටික විතරක් ගායනා කරන්න කියල. පේන හැටියට කස්ටිය ජාත්‍යන්තරයට යන්න වගේ හදන්නේ. ඒ අහු අස්සේ ඇවරි මීටරේ දුර තියලා සිල් ගන්න ලෑස්ති කරනවා. බින්දු අම්මාත් ඇවරි මාතාත් ගෙදර සිල් ගන්න සූදානම් කරලා. අපි දානමාන ඇතුළු ප්‍රත්‍ය පහසුකම් සලසන්න බාරගෙන තිබුණා.

පහුවදා වෙසක් පෝය දවසේ කණිෂ්ක සුද්දාගේ උපන් දිනයත් යෙදී තිබුණා. හැමෝ ම උපන්දින තෑග්ග වෙනුවෙන් හරි හරියට මහන්සි වෙද්දි, උදේ එකොළහට විතර අවසාන බැති ගීය නිකුත් වුනා. එහි පළමු අන්තරා කොටසේ සිට අවසානය දක්වා පදයෙන් පදය කියන්නේ කවුරුන්දැයි විස්තරයකුත් තිබුණා. ඉතිං අපිට තිබ්බෙ ඒ ඒ කොටස්වලට කට හොල්ලලා යවන්න විතරයි. දැවෙන ප්‍රශ්නයක් වුනේ සැලොන් වසා තිබීම. හත්වලාමේ රැවුලවත් කපලා නෑ. උඹ දැන් වෙනදටත් සැලොන් එකෙන් වෙන්නැති රැවුල බෑවේ? රන් මැණිකා නක්කලේ දැමේමේ ඇවරිව දෙකේ කොළේට දාලා. ඒ අස්සේ මහේෂට වීඩියෝවට බූම්රැන්ග් සීන් එකක් ඇතුළත් කරන්න ඕන වෙලා. අපි අසරණ..... අපිප්ප් අසරණ.... සරණ... රණ...ණණණ අස අස අස සසසසසස  ලල් එකක් එන විදියට ගන්න. පිස්සු හැදෙනවා - මැස්සො මැරෙනවා කිව්වලු.

කලින් කිව්ව වගේ සැලොන් වසා තිබීම ප්‍රශ්නයක් නොවුන එක ම කෙනා අපේ අමිල අයියා. ගෙදර සැලොන් එකෙන් ෆුල් ෂේව් එකක් දීලා තිබුණා ආයෙත් අජේ දේව්ගව් වගේ දිලිසි දිලිසි ඉන්න අපූරුව බලන්නකෝ. චමරි අක්කා කෝමත් කාජල් වගේ නේහ්. එතුමිය ගුවන් විදුලියේ ඒ ශ්‍රේණියේ ගායිකාවක් බව තේරෙන්නව ගීතය පටන් ගැන්මේ ම.

කොහොමින් කොහොම හරි වෙසක් දවසේ රෑ නවයටත් වීඩියෝව හැදෙනවා. හර්ෂ මල්ලිගේ කට් එක පරක්කු වෙලා අන්තිමේ දී වෙසක් දාට පහුවදා පාන්දර තුනට විතර වැඩේ අහවර වෙලා තිබුණා. පහුවදා හතට විතර ශෂිනි මාව නැඟිට්ටවනවා. අයියේ හාමුදුරුවන්ට කියන්න වෙයි ද? ඇයි ඒකේ මුකුත් අවුලක් තියේ ද? ආහ් මං මතක් කරන්නම්. හාමුදුරුවොත් බලයි. සපුගස්කන්ද රාජ මහා විහාරය නිල ෆේස්බුක් පිටුවේත්, ශිෂ්‍ය නායක මුළුවේ නිල ෆේස්බුක් පිටුවේත් මේ වීඩියෝව පළවෙලා තිබුණා.

ප්‍රතිචාර අතින් ගත්තොත් වරදක් නෑ. කොහොම වුනත් ව්‍යාපෘති භාරකාර ශෂිනිට අවශ්‍ය වුනේ වෙසක් මංගල්‍යය ඔහේ ගෙවිලා යන්න නොදී යමක් කරන්න. උත්පලත් සාගරත් ඊට අවශ්‍යය කටයුතු සම්පාදනය කළා. අපි සහයෝගය දුන්නා. ඇවරිතුමා පුද්ගලිකව සතුටු වෙන්නේ දෙයක් අලුතින් හිතන්න පුළුවන්, සහයෝගයෙන් වැඩක් කරන්න පුුළුවන් කණ්ඩායමක් අප සමඟ සිටීම ගැන. ඒ එකමුතුව කණ්ඩායම් හැඟීම වගේ ම අර චමරි අක්කා කිව්වා වගේ නිව් බ්ලඩ් අපිවත් ලීඩ් කරන විදිහ හරි ම ආකර්ෂණීයයි. අපිව පහුකරලා අඩියක් ඉස්සරහට තියන පරම්පරාවක් එක්ක ජීවත් වෙද්දි අපිත් තව තව තරුණ වෙනවා.

ඒ ජේත්තුකාර ආඩම්බරයත් එක්ක පොසොන් බැති ගීයකින් සයුරෙන් එහා ඉන්න ආදි ගුරු සිසු පිරිසත් සමඟින් ඔබ හමුවන බලාපොරොත්තුවෙන් වසංගත බිය ඉක්මණින් පහවන ප්‍රීතිමත් වෙසක් ආසිරි!

ප.ලි: මේ වීඩියෝවෙ දැම්මා ම අනේ අපිටත් කියන්න බැරිද කියලා අහපු බොහෝ දෙනා හිටියා. ඒ අය වෙනුවෙන් මීළඟ වීඩියෝවෙන් අවස්ථාවක් ලැබේවි.

ගායක පිරිස නම් වශයෙන් මෙසේයි.

චාමරී රාජපක්ෂ, අමිල පෙරේරා, කාංචනා කුමාරපේලි, මහේෂ පෙරේරා, නලින පතිරගේ, ශෂිනි මල්දෙණිය, මෙවන් ලබුතලේ, හර්ෂ ප්‍රනාන්දු, සාගර හරස්ගම, සමාරා සේනානායක, වින්දනා රත්නායක, කණිෂ්ක වැලිමලුව, උත්පල දෙනිපිටිය, රුසිරු මෙන්ඩිස්, බුදාරා පීරිස්, මනුෂි මල්දෙණිය

හ්ම් කීීමෙන් පවා කර්ම විපාකය ස්ථිර වීම හෙවත් ශිෂ්‍යය බණ පින්කම ‌‌දෙක

ඊළඟට අපේ හාමුදුරුවෝ පන්සිල් සහ කර්මය ගැන දේශනා කළා. දැන් බලන්න පින්වතුනි අද කාලෙ ඇත්තො පන්සිල් රකින්නේ කෝම ද කියලා. හැම සිල්පදයක් ම මොඩිෆයි කරගෙන තම තමන්ට ඕන හැටියට කස්ටමයිස් කරගෙන තමයි සිල් රකින්නේ. පානාතිපාතා කිව්වට මදුරුවෙක් වගේ තලනවා. ඔය පොඩි පොඩි හොරකම් කරාට මහ බැංකු හොරකම වගේ ලොකු ලොකු ඒවා කරන්නේ නෑ. බැරි ම වෙලාවක බොරුවක් කියනවා තමා. ඒකත් මේ කවුරු හරි බේරගන්න අදහසින්. පාර්ටියක දී වුනත් බියර් විතරමයි බොන්නේ. දැන් පේනවනේ. සිල්පද ඕන ඕන හැටියට අර්ථ නිරූපණය කරමින් කැමති කැමති හැටියට රකිනවා. නියම විදියට නම් කිරලා, අහස දිහා බලාගෙන බිත්තර රකිනවා වගේ සිල් රකින්න ඕනෑ.

මෙතන මං කොකීව සිල්පදේ තුන්වෙනි සිල්පදේ. දැන් බලන්නකෝ කවුරුත් විවාහක ද කියලා ඇහුවොත් කෙලින් උත්තරයක් දෙනවා ද කියලා. ඔව් බැඳලා හැබැයි මොකක් ද වෙන්න ඕන? හැමෝ ම එම්. බී. ඒ කාරයෝ. මැරීඩ් බට් අවේලබල්. අපි ගෑනු ළමයෙක්ගෙන් ඇහුවොත් කොල්ලෙක් ඉන්නවාද කියලා ඉන්නවා ඒත් ඒක හරියන්නෑ වගේ අනේ කියයි. මේ කාම ලෝකේ හැමෝ ම තියනවාට වඩා දෙයක් සොයමින් ඉන්නවා. එහෙම සැනහුණු ඉඳුරන් ඇති, තම තමුන්ගේ ස්වාමි බිරින්දෑවන්ගෙන් සැනසෙන උදවිය ඉතා අල්පයි. හරියට අර නකුල මාතා නකුල පිතා වගේ.

දැන් කාලෙ බොහෝ නෝනලා මහත්තුරු ගෙදරින් යනකම් ඉඳලා රට වටේට ම චැට්. එතකොට මහත්තුරු කන්තෝරු ගිහින් කන්තෝරුවේ තියෙන පෝන් එක ඕන් කරන් චැට්. හවසට ගෙදර එද්දි ඒ ඔක්කොම බ්ලොක් කරලා, ඩිලීට් කරලා, හයිඩ් කරලා, නැත්නම් ඕෆ් කරලා සුදනා වගේ ගෙදර එනවා. හැබැයි නයයි මුගටියයි වගේ දෙන්නා. එක්කෙනාට එක්කනා මූණවත් බලාගන්නෙ නෑ. නමුත් අර වෙන වෙන සමබන්ධකම් නිසා පවුල් ජීවිතේ ඉස්සරහට යනවා. මේකේ නැති අඩුපාඩු ඉන් පිරිමැහෙනවා. නමුත් ජීවිතේ මැද හිස්.

ඕන් බලමු පින්වතුනි දෙන්නා දෙමාල්ලෝ එකට කර්ම කරගන්න අවස්ථාවක්. එක්තරා තරුණ ශ්‍රද්ධාවත් දෙපළක් හිටියා ඒ දෙපළ රහතන් වහන්සේ දෙනමක් නිවසට වැඩමවා දන් වේලක් පිළිගැන්වුවා. දානය වළදා අවසානයේ නැවත හාමුදුරුවො වඩිද්දි එක හාමුදුරුනමක් පය ලිස්සා බිම වැටෙන්නට ගිය නිසා අනෙක් රහතන් වහනසේ උන්වහන්සේව අත දමා අල්ලා ගන්නවා. එතකොට අර දන් පිරිනමපු තරුණ උපාසිකාව “හාමුදුරුවො හරියට සර්කස් කාරයෙක් වගේ නේ” කියලා උපහාසයෙන් කියනවා. අර තරුණ උපාසක මහත්තයා මුකුත් නොකිව්වත් හ්ම් කියලා ඒ කතාව අනුමත කරනවා.

ඕන් ඊළඟ අත්භවයක දී අර තරුණ උපාසිකාව රහතුන්ට කළ නිග්‍රහයෙන් සර්කස් කුලයක ඉපදිලා, ගිනි වළලු වලින් පනිනවා, ඉනිමං බැඳලා උඩ නඟිනවා, ආකාසෙ පිනුම් ගහනවා බොහෝ සේ අනුන් පිනවන්න වෙහෙස මහන්සි වෙනවා. ඔය අතරේ අර කෙළඹි පුත්‍ර තෙමේ සිටු කුලයක ඉපදිලා සැප සම්පත් භුක්ති විඳින අතරේ දවසක් මේ සර්කස් එක ගැන ආරංචි වෙලා එහි එනවා. ඒ ඇවිත් අර සර්කස් තරුණියගේ දක්ෂතා දැකලා ඇයත් එක්ක පෙමෙන් වෙලිලා ඇයව විවාහපත් කරගන්නවා. දැන් කෝම ද කර්ම ඵල විපාකය කියන්නේ පින්වතුනි අර සිටු කුමාරයත් ඉනිමං බඳිනවා, ගිනි වළලු අවුලනවා, තම බිරිඳ ඉන් පන්නවනවා ආදී මහ හුඟක් රාජකාරි. ඒ කලින් අත්බවේ තම බිරින්දෑ රහතුන්ට කළ නින්දාවට “හ්ම්” යනුවෙන් හූමිටි තැබීම හේතුවෙන්.

ඒ වගේ ම පලය ඉතාම බලවත්ව කුසලයක් වන අවස්ථාත් නැතුවා ම නෙමෙයි. ඔන්න එක දවසක් යාචකයෙක් තමන්ට ලැබුණු කිරි පොල්කට්ටකින් උගුරක් බොමින් ඉද්දි මුගලන් මහ රහතන් වහන්සේ පිඬු සිඟා වැඩම කරනවා. ඊට පිටිපස්සෙන් සිටුවරු බොහෝ දෙනා උන්වහන්සේට දන් පිළිගන්වන්න පෝලිමේ. නමුත් මුගලන් හාමුදුරුවෝ අර යාචකයාගේ පින් මහිමය දැකලා ඔහු වෙත ම වැඩම කරනවා. යාචකයාට වෙන කළ කිසිත් නොවූ තැන, තමන් බී ඉතිරි වූ කිරි පොල්කට්ට පාත්‍රයට පිළිගන්වනවා. මතු දවසක මිය පරලොව ගිය යාචකයා දෙව්ලොව උපදිලා කුමන පිනකින් තමා දෙව්ලොව උපන්නේදැයි සොයා බැලද්දි පෙර කළ පින දැන, මුගලන් හාමුදුරුවන්ගේ වැඩහිඳිනා ගඳකිළියට ගොස් වන්දනාමාන කරලා දිවි ඇතිතෙක් උතුම් බ්‍රහ්මචර්යාව ආරක්ෂා කරන බවට පොරොන්දු වෙලා දිව්‍යාප්සරාවන් පන්සියය අතහැරලා නැවතත් තමුන්ගේ විමානයට වැඩම කරනවා. අන්න ඒ වගේ කුඩා කුසල කර්මයක් වුනත් විශාල විපාකයක් ලැබීමට හේතු කාරණා වෙන්න පුළුවන්.

ඒ කාලෙ මගධයේ අජාසත් රජ්ජුරුවෝ රට පාලනය කරන කොට වස්සකාර, එතුමාගේ ප්‍රධාන ඇමතියා වේහාර පර්වතයෙන් පහළය වටින කච්චායන හාමුදුරුවන් ව දකිනවා. මේ වස්සකාර ඉතා ම අහංකාර අයෙක්. ඉතිං රන්වන් පැහැ සිරුරක් ඇති ඉතාමත් ශාන්ත කච්චායන හාමුදුරුවන් දැකලා මේ රිලවෙක් වගේ පහළට බහින්නේ කවුදැයි කියලා වස්සකාර ඇමති ඇසුවාලු. කච්චායන රහතන් වහන්සේට කළ නින්දාන හේතුවෙන් නිරයේ ඊළඟ භවයේ දී ඒකාන්තයෙන් ම මේ වේළුවනාරාමයේ ම රිලවෙක් වෙලා උපදිනා බව තථාගතයන් වහන්සේ දම්සභා මණ්ඩපයේ රැස්වූ භික්ෂූන්ට දේශනා කළා ම ඒ බව වස්සකාර වෙතත් දැනගැනීමට ලැබෙනවා. අද දවස ගෙවී යන්නට පෙර කච්චායන තෙරුන් වෙතින් සමාව ගන්නේ නම් ඒ කර්මය ගෙවී යන බවයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ.

බුදුන් නිකරුණේ කර්ම පලයන් දේශනා නොකරනා බව දත් වස්සකාර වේළුවනාරාමයේ පලතුරු ගස් සිටුවනා හැටියට තමන්ගේ සේවයන්ට උපදෙස් දෙනවා. නමුත් ප්‍රාධාන ඇමතියා හැටියට මාන්නයෙන් උදම් වූ වස්සකාර කිසිවිටකත් සමාව ගන්නේ නම් නැහැ. අවසානයේ දී වසර තුනක් විතර යාචක වේශයෙන් වෙස් වළාගෙන සිට අජාසත් රජ වෙනුවෙන් ලිච්ඡවීන් ආක්‍රමණය කරනා වස්සකාර මහළුව මිය යනවා. පසුකාලයේ දී වේළුවනාරාමට ගොස් වස්සකාර යැයි කතා කළ විට වඳුරෙක් දිව එනු දකින්න ලැබුණාලු. කර්ම විපාකය ඒ වගේ යි.

ඔන්න ඔය වගේ කර්මය මාතෘකා කොට ගත් විටිනා ධර්ම දේශනාවක් දළුගම සමිතඤාණ හාමුදුරුවන් විසින් දේශනා කරන්නට යෙදුණා. කර්ම පල පිළිබඳ විශ්වාස නොකරන සමාජයක ඉන්න මිනිසුන්ට ඒවා විශ්වාස කරවීම  ම මහත් පුන්‍ය කර්මයක් නෙව. ඒ පින සංවිධානය කළ මුණසිංහ පවුලේ ඇත්තන්ට වගේ ම අපේ ආදි ශිෂ්‍යන් වෙතත් අනුමෝදන් වේවා යැයි පතමින් ආදි ශිෂ්‍ය බණ පින්කම අහවර කරනවා.

පින්තාලිය සහ අමිල තියරිය ‌හෙවත් මහවාසල පනික්කි රාළලාගේ ‌බේගල් සාජ්ජය..

 ඇවරියානෝතුමා මඟුල් මඩුවේ දී ගත් නිල ඡායාරූපය...

ඕන් අපි සුපුරුදු පරිදි දළදා මාළිගාවට ගියේ විශේෂ ප්‍රවේශයෙන්. එදා සිතුල්පව්වේ නායක හාමුදුරුවන්ගේ දවල් දානය. ඉතිං එහේ කැපකරු දායක පිරිස් ගොඩක් ඇවිත් හිටියා. සාමාන්‍යයෙන් දවල් ගියොත් දානෙ කාගෙන්ද කියලා ඇවරිතුමා කලින් දැනගන්නවා. හැබැයි එදා සෙනඟ ටිකක් වැඩියෙන් සෙනඟක් මාලිගාවේ හිටියා. වෙනදාට නම් අපේ හාමුදුරුවො නිසා වැඩහිඳිනා මාළිගාවේ ඇතුළට ගොහින් ම වන්දනාමාන කරගෙන පල්ලේ මාලෙන් එළියට එනවා. නමුත් අද සෙනඟ වැඩි නිසාත් දරුවන් වන්දවනා නිසාත් වැඩි පිරිසක් එහි හිටියා.

බේගල් සාජ්ජය අතරතුර....

බලද්දි අපේ සිඟිති අක්කලත් එතැන. සුදු මැණිකේ වන්දවන්න ඇවිල්ලා. පල්ලේ මාලෙට බහින පඩිපෙළේ දී සිඟිති අක්කා, ලහිරු අයියා සහ පොඩි විකීත් මුණගැහෙනවා. “කෝ උඹේ අංගනාවො ටික වැඳලා කරලා ඉවර ද?” සිංගා අංගනාවො කීවේ වැඩිහිටි ගුරුවරියන්ට. ඇවරිතුමා පොඩි විකී වඩාගෙන නව බුදුමැදුර පැත්තට ගියා. එහිදී මාලනී ටීචර් වගේ සිඟිති අක්කාටත් උගන්නපු ගුරුවරු කතාබහ හේමත් කළා. එළියට ඇවිත් කස්ටියක් පහන් පත්තු කරන තැනට ගියා. තවත් අය මඟුල් මඩුව ළඟ නැවතිලා කතාවක්. බැලින්නම් බුදාරාවෝ සහ තිලිණියෝ වොෂ් රූම් ගිහින්. ආයෙ කීයට ද ඒ ද දන්නෑ ඉතිං.

කට්ටිය ආවාම අපි කෞතුකාගාරය ඉසස්රහා ලගේ ගහගෙන කයියක් දාගෙන හිටියා. මනුෂි තව පොඩ්ඩෙන් විසාල ගල්මුවා පින්තාලියකට යටවෙනවා. මේ පින්තාලියේ ලිඩ් එක අපිට අයින් කරන්න බෑනේ. බර වැඩියි. ඒ වුනාට පින්තාලි තියෙන්නේ පාරේ යන සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ට වතුර බොන්න. ඒකෙන් තේරෙන්නෙ එක්දාස් අටසිය ගණන්වල මිනිස්සු හයිය හත්තියට හිටියා කියන එකයි. ෂා අයි.ටී ඩ්‍රිග්‍රියක් තිබ්බාට පුරාවිද්‍යා ටෝක් දෙන්නේ නේද නඟා? “හා පුළුවන් නම් මේක උස්සලා බලන්නකෝ පොඩි පහේ බරක් ද කියලා.” ඕවට කියන්නේ ආස්කින් ඇන්ඩ් ඊටින් කියලා. අනේ රාජසිංහ ඇත්තෝ මාව ගොඩදාලා දෙනවා හොඳයි. රාසිං දෙයියන්ගේ අනුහසින් ඇවරිතුමා පින්තාලි පිධානය එක මිටින් ගත්තා. ඔය අස්සේ අමිල අයියා ඇවිත් පින්තාලිය පිළිබඳ මිල කළ නොහැකි ඒ අමිල මතය ඉදිරිපත් කරන්න ගත්තා. “නෑ... නෑ... මේකට වතුර පුරවලා තියෙන්නේ ඔය මැද කෑල්ල වෙන ම අරන්. පේනවනේ කට්ටයක් තියෙනවා. එතනින් වෙන් කරනන් පුළුවන් මුළු පින්තාලිය ම.” අපි ආයෙත් එහෙම උස්සලා බලන්න ට්‍රයි එකක් දුන්නේ නෑ.” ලොල්.  

ඊළඟට රාජාව බලන තැනට යනවා. එතන ඉස්සරහා බැම්මේ වාඩි වෙන එක ඇවරිගේ පුරුද්දක්. එතැනට නාථ, විෂ්ණු, දේවාල හොඳන් පේනවා. ඇවරි තරුණ ගුරුවරුන්ට වැල් බෝධිය, සහ විෂ්ණු දේවාල බෝධිය ගැන කියලා දුන්නා ඈතින් පේන නිසා. වගේ ම රජ්ජුරුවො වැඩ හිටපු මහ වාසල ගැනත්. වෙන්ඩ දොස්තර රුසිරුට ඒ කතා ගොඩාක් හිතට අල්ලලා ප්‍රාකාර සීමාවෙන් එතෙර වෙලා විෂ්ණු දේවාලයට ගිහින් වැඳගෙන එන්න ගියේ අපේ උත්පලත් එක්ක. ගියපාර වගේ මාළිගාව ඇතුළේ මිසින් වෙලා ඇවරිතුමා එක්ක හැංඟිමුත්තො හැංඟියෝ කෙළින්න, වැඩිහිටි අත දරුවො කවුරුත් නොහිටි නිසා වන්දනාවෙන් පස්සේ අපි නතර වුනේ රෝයල් හෝටල් සමූහ ව්‍යාපාරයට අයත් පේරාදෙණිය තානායමේ. අපේ හාමුදුරුවන්ට දවල් දානය එහෙන් සූදානම් කරලා තිබුණා.

දැන් වසර කිහිපයක් තිස්සේ දන්නා හඳුනන එහි කළමනාකාරතුමා ඉතා ම කැමැත්තෙන් දානය පිළිගැන්වීම සිදුකළා. අපේ පිරිසටත් කෑම පාර්සල් ලබා දුන් නිසා අපි කෙළින් ම ගියේ කුරුණෑගලට. තවත් පැයක් විතර ඇතුළත අපි රිදී විහාරෙට ආවා. ඒ වෙද්දි රිදී විහාරෙ ලොකු ඉදිකිරීමක් සිද්ධ වෙනවා. අපි නායක හාමුදුරුවන්ව බැහැදැකලා දවල්ට කන්න තැනක් ඇහුවා ම විහාරෙ වෙන ම පැවති දහම් පාසල් ගොඩනැඟිල්ල ඒ වෙනුවෙන් සකස් කරලා දුන්නා. ඉක්මණින් පිරිසට ආසන පනවපු අපි හැමෝට ම දවල් කෑම සූදානම් කළා.

අපි කාලා අහවර වෙනවත් එක්ක ම අයිස්ක්‍රීම් සීයා කෙනෙක් ආවා. උත්තමාවියන්ට අයිස්ක්‍රීම් කෑමේ දොළක් උපන්න නිසා ඇවරිතුමා සාරිතට ගණන් කතාකරගන්න කිව්වා. අත හෝදන්න එළියට එන හැමෝට ම හිම කිරමක් දෙන්න සූදානම් වුනේ එහෙම. ඒ හිමකිරමේ විශේෂත්වය වුනේ වැනිලා, චොකලට්, ෆ්රුට් ඇන්ඩ් නට්, ස්ට්‍රෝබෙරි ජාති හතරින් ම ලබා දීම. ඇවරිතුමා බිල් ගෙවන්න ඇවිදින් කතා කළා ම ඒ සීයා අවුරුදු තිස් හතක් ම ආදර උණුසුම පාමින් සතුට බෙදන්නෙක්. ගම කුරුණෑගල හැබැයි අපේ ප්‍රාන්තය හොඳින් දන්නවා. බැලුව ම අපි කාලා තියෙන්නේ ඇඩ්වින්ස් අයිස්ක්‍රීම්! ආනේ කිරිබත්ගොඩ ස්කීම් එකේ. අපි නිතර එහෙන් බඩු ගන්නවා. බැලුවව ම ගැට්ටමෙ නෑයෝ පුතී.  

අපි එන්න කලින් සියල්ල අස්පස් කරලා අතුගාලා කඩදාසි ආපහු බස් එකට දාලා ඉඳුල් බල්ලන්ට කන්න දාලා අවසන් කළා ම රිදී විහාරය ඉදිරියේ පන්සලේ පිරිකර කඩේ ඇත්තො අපිට කතා කරලා ආධාරයක් කරන්න කිව්වා. විහාර සංවර්ධනයට ආධාර කළා ම එතුමා කතෝලිකලු. නෝන බුද්ධාගමේ. මේවා ශාසනකාර්ය දැන් මේම හදලා කරලා තියෙන නිසා නේ ඔබතමුන්නාන්සේලා ඇවිදින් ප්‍රයෝජන ගන්නේ. ඇත්ත කතාව. දැන් කස්ටිය නාන්න පොරේ. නාන්න නන් නාන්න නෝනා කියමින් හැමෝ ම ලොකු සීන් දෙනවා.

ඔය අතරේ අපේ හාමුදුරුවන් බලන්න යන්න කුරුණෑගල දී ෆුඩ් සිටියක අපි නතර කරනවා. මේන් අපේ හාමුදුවන්ගේ ප්‍රධාන දායකයෙක් බස්එකට නඟිනවා. බලද්දි ඒ අයියලා දුවලාගේ ගෙදර ඇවිත්. ඒ අක්කාත් මමයි අමිල අයියයි පාර පනිද්දි මුණගැහුණා. බලද්දි හාමුදුරුවන්ගේ දායකයො හැම තැනක ම.  

බඹරගල පන්සලේ නුවර යුගයේ චිත්‍ර...

ආදි ශිෂ්‍යය බණ පින්කම 1 - කැපි කැපී ‌ලේ ගලතත් ‌නොසිඳෙනා ‌ගෙළ

මයිනාතුමාගේ උපන්දිනේට පහුවදා අපි ආදි ශිෂ්‍ය බණ පින්කම හා සහභාගී වෙන්න පන්සල් ආවා. ආදි ශිෂ්‍යයන් විශාල ප්‍රමාණයක් අපේ ධර්ම විද්‍යාලය ආශ්‍රය නිශ්‍රය කරගෙන හිටියත් මේම හරි වැඩකට සෙට් කරගන්න පුළුවන් වෙන්නේ ගොඩක් අඩු ප්‍රමාණයක්. කොහොම නමුත් හැම මාසෙක ම පළමු සෙනසුරාදාවේ අපේ පන්සලේ විශේෂ ධර්ම දේශනා පින්කමක් සිද්ධ කෙරෙනවා. මේ පාර මුණසිංහ පවුලේ උදවිය සමඟ ආදි ශිෂ්‍ය පිරිස දායකත්වය අරගෙන තිබුණා.

මුණසිංහ පවුලේ වැඩිමල් ම පුතා සිසිර මුණසිංහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නීතීඥතුමාත් අපේ ආදි ශිෂ්‍යයෙක්. එතකොට ඒ ස්වාමි දියණිය අපේ මුදිතා අක්කා එහෙමත් මුතුහර ළමා සමාජ ආදි සාමාජිකාවක් නිසා ඇවරිතුමා දැනගෙන හිටියා. ඒ පවුලේ දරුවො තුන්දෙනාමත් පින්කමට සහභාගී වුනා.

ධර්ම දේශනාව සඳහා වැඩමවා වදාළේ කැලණිය වේවැල්දූව ඤාණවිමලාරාම විහාරවාසී ශාස්ත්‍රවේදී දළුගම සමිතඥාන ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේ. උන්වහන්සේ බෞද්ධයා නාලිකාව ඇතුළු තවත් ස්ථානයක බණවර දෙකක් අවසාන කරලා වෙහෙස වෙලා තමා මෙහි වැඩම කර තිබුණෙ. නමුත් කර්මය සහ කර්ම විපාකය මාතෘකා කරගෙන වැදගත් ධර්ම දේශනයක් සිද්ධ කරන්න කටයුතු යෙදුණා.

පන්සිල් දීලා දේවාරාධනාවෙන් පස්සේ පටන් ගත්තේ ම කාටද එපා වෙලා නැත්තේ කියලා අහලා. උන්වහන්සේ පහදලා දුන්න විදියට මේ සියලු වේදිතයන්, විඳීම් අපිට ඉක්මණින් එපා වෙනවා. ඒවා හරසුන් බව වැටහෙන්න ගන්නවා.

කාලා රසමුසු භෝජන කරපෙම්

ගාලා සුවඳැති සඳුනුත් මනරම්   

ලාලා අබරණ නිසි ලෙස සැරසුම් 

පාලා ගිය වැනි බහුරෑ කෝලම්

ඉතිං එහෙම වුනා කියලා අපි ආසාව අතඅරිනව කියලා ද? අපි අවම වශයෙන් කෙස් ගහක්වත් අත්හරිනනේ නැති මිනිස්සු. දැන් ඔය ඇත්තන්ගේ එක කෙස් ගහක් හරි ඉදිලා ඇත්නම් කොච්චර අකම්පාල වෙන්නැද්ද. ඒක නිසා මේ කාම ලෝකයේ රසයි සුඛයි ආත්මයි කියලා බදා ගන්නා හැම දේම එපාවන සුළුයි.

හැබැයි එක දෙයක් එහෙම එපා වෙන්නේ නෑ. ඒ තමා ආර්ය වූ සම්බුද්ධ දේශනාව. බුදු බණ අහලා එපා වුන කෙනෙක් කියන්නකෝ බලන්න. දැන් රතන සූත්‍රය අපෝ කොල්ල කාලෙත් ඇහුවා. දැනුත් අහනවා. අනේ එපා වෙලා තියෙන්නේ කියලා කියන කෙනෙක් ඉන්නවා ද? නෑනේ. අන්න ඒකයි වෙනස. අනිත් කොයි දේත් එපා වුනාට ධර්මය එපා වෙන්නේ නෑ.

දැන් පින්වතුනි කර්ම කියලා අපි හිතන්නේ ගොඩක් වෙලාවට අපි කරන දේ නෙව. නමුත් අපි කියන දේත් ඉතා ම බලවත් කියපු හාමුදුරුවො කතාන්දරයකුත් කියලා දුන්නා.

ඔන්න එක පවුලක පුතෙක් තමුන්ගේ අම්මාට නොදකින් කියනවා. නොදකින් කියන්නේ දකින්න නොලැබියන් කියන එකනේ. එතකින් රැස් කරගත් අකුසල කර්මය ඊළඟ ආත්මේ විපාක දුන්න මේ විදියට. ඒ ආත්මෙ දී මේ පුතා වස්තු සම්භාර ඇති ධනවත් නාවුකයෙක් බවට පත්වෙනවා. ඉතිං මේ නැව්පති තෙමේ අලුතින් ම තැනවූ නැවේ පළමු චාරිකාව යන අතරේ මුහුද මැදදි නැව කාර්මික දෝෂයකට ලක්වෙනවා. ඒ කාලෙ රට්ටුන්ගේ කතා අනුව මිනිස්සු කතා වෙනවා මේ නැවේ කවුරුහරි පව්කාරයෙක් ඉන්නවා ඒක නිසා තමයි නැව ක්‍රියාත්මක නොවෙන්නේ කියලා.

ඉතිං මේ පව්කාරයාව හොයාගන්න කුසපත් ඇදීමක් සිදු කරනවා. ඕන් ඉතිං අර නැව්පතියා තමා පව්කාරයා හැටියට තේරෙන්නේ. හැමෝ ම හිතන්නේ ඒක වෙන්න බැරි වැඩක් කියලා. මොක ද නැව්පතියා තමා මේ නැවේ අයිතිකරු. පිරිස ආයෙත් කුසපත් ඇද්දා. නැවතත් පව්කාරයා ඔහු. නැවතත් කුසපත් ඇදීම සිදුකළා. එවරත් ඔහුමයි. අවස්ථා තුනේ දී ම නැව්පතියා පව්කාරයා වුන නිසා පිරිස තනි බෝට්ටුවකට ඔහු නංවා මුහුදේ පාකර හරින්නට තීරණය කළා.

තෙරක් නොපෙනෙන සාගරයේ පාවෙලා ගිය නැව්පතියා ගොඩබිමතට සේන්දු වුනා. එහි දී ඔහු දැක්කා මුහුද දිහා බලාගෙන මල් මලයක් දමා ගෙන වෙරළේ ඉන්න තරුණයෙක්. ගිහින් ඔශුගෙන් මල් මාලය ඉල්ලුවා. “අනේ ඔය මග් මාලය දෙන්නකෝ..” පළමු ඉල්ලීමේදී ම ඒ තරුණයා මල් මාලය දැම්මා. ඔහු සතුටු වුනා තමන්ගේ කර්මය ගෙවී අවසන් වීම ගැන. නැව්පතියාට මල් මාලයක් වගේ පෙනුනේ උරචක්‍රමාලාව. එය කැරකෙන වාරයක් පාසා ඔහුගේ ගෙළ කැපි කැපී පසාරු වෙනවා. ලේ ගළනවා. නමුත් හිස කඳින් වෙන්වෙන්නේ නෑ. තමුන්ගේ අම්මාට නෙදකින් කී නිසා කිසිවෙක් නොමැති පාළු දූපතක තමුන්ගේ කර්මය ගෙවමින් තවත් කෙනෙක් එහි එනතුරු බලා සිටින බවයි හාමුදුරුවො දේශනා කළේ.  

දෙමාපිය රැස්වීම හෙවත් 2020ට වැඩ ඇල්ලීම...

පහුගිය දවස්වල ඇවරිතුමාට වුන දැකපු කරපු කියපු දේවල් බ්ලොගේ ලියන්න බැරි වුන නිසා සාංකාවෙන් හිටිය දෝ මන්දා. මොක ද ඒ තරම් ම හැපනින් සහ ඔකරින්ස් ටිකක් අපි වටේ සිද්ධ වෙලා තිබුණා. මේ ඔක්කොම පටාන් ගත්තේ දෙමාපිය රැස්වීමත් එක්ක. දෙමාපිය රැස්වීම කියන්නේ වසරක නිල උත්සවයක්. අපේ ධර්ම විද්‍යාලයේ ලොකු ම හයිය තමා මේ දෙමාපිය සම්පත වසර පුරා ම තියෙන නිල උත්සව සංවිධානයේ දී ඒ ඇත්තො ලබා දෙන දායකත්වය ඉතා විශාලයි.

මේ දෙමාපිය රැස්වීම පැවැත්වෙන්නේ සාමාන්‍යයෙන් වර්ෂයේ නිල උත්සව සංවිධානය කරගන්න වසර සැලසුම එළිදැක්වීමට සහ ඒ වෙනුවෙන් ඇතුළත් විය යුතු නිල යෝජනා මොනවා ද යන්න විස්තර කරන්න. මෙවර දෙමාපිය රැස්වීමට මල්ටි මීඩියා මගින් කුඩා ඉදිරිපත් කිරීමක් කළ යුතු බවට යෝජනා කළ ඇවරිතුමා පහුගිය වසරවල කරන ලද බොහෝ ව්‍යාපෘති වල ඡායාරූප ඉදිරිපත් කරමින් ඒ පිළිබඳ තමන්ගේ කතාවේ දී පැහැදිලි කිරීමක් කළා.

එහිදී ධර්ම විද්‍යාලය තුළ ඉංග්‍රීසි මාධ්‍ය පන්ති ආරම්භය පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීම ප්‍රධාන යෝජනාවක්. ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් අධ්‍යාපනය ලබන ජාත්‍යන්තර පාසල් දරුවන් වෙනුවෙන් මේ සද්කාර්ය අප විසින් සිදු කළ යුතුව තිබෙනවා. මොක ද බහුතරයක් ඇවරිතුමාගේ සමකාලීන මිත්‍රයන්ගේ දරුවන් පවා දැන් අධ්‍යාපනය ලබන්නේ ජාත්‍යන්තර පාසල් වලින්. දෙමාපියන් ගමේ පන්සල ආශ්‍රය නිශ්‍රය කරගෙන සැඳැහැති දායකයන් ලෙස දාන මාන පින්කම් ආදියට සහභාගී වුනාට මේ මාධ්‍ය වෙනස නිසා ඒ අක් මුල් සිඳෙන තැනකට ඇවිත් තියෙනවා. එතකොට  එතනින් දුරස් වෙන ගමේ පන්සලත් එක්ක තියෙන නෑකම තුන්වෙනි පරම්පරාව මඟහරින්නේ නිරායාසයෙන්.

අපිට ඒ දායකයන්ගේ දරුවොත් දරුවො නිසාත්, අපෙන් දුරස් වෙන්නේ අපේ ම හතර පේරුවේ කුළුපග දායකයො නිසාත් විශේෂ කැපකිරීමක් දරලා අවම වශයෙන් එක් පන්තියක් හෝ 2020 ආරම්භ කිරීම සඳහා වැඩපිළිවෙලක් සකස් කළ යුතු බවට ඇවැරිතුමා පෙරදැක්මක් මේ දෙමාපිය රැස්වීමෙදී ඉදිරිපත් කරනවා. විශේෂයෙන් ම එහිදී අපේ මිනෝලියානෝගේ දූ සිඟිත්ත නිසා වැඩේ කඩිනම් කළ යුතුව තියෙනවා. දූ එවන්නේ පන්තියක් දානවනම් විතරයි කියලා සද්ද දාපු මිනෝලි දුව එන කාලෙට ඉංග්‍රීසි පන්තියක් පටන් ගන්නත් කැමැත්ත පළ කරනවා හැබැයි මේ 2022 දී. කෝමත් වේගයෙන් දුවන අශ්වයා තරගය දිනන නිසාත් ඇවරිතුමා උපාය මාර්ගික වශයෙන් ඉදිරිය ගැන හිතලා වැඩ කරන නිසාත් තාමත් පෙර පාසල් යන දුවා දරුවන් වෙනුවෙන් අපි දැන්ම ආයෝජනයන් සිදු කළ යුතුය කියන තැන ඉඳන් මේ යෝජනාව ඉදිරිපත් කළා.

ඊට අමතරව ධර්ම විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය සමිති ශක්තිමත් කිරීම ගැනත් යෝජනාවක් සම්මත කළා. ඇත්තට ම ඇවරිතුමා සභාවේ කතා කරද්දි, අපිට ඉහළ ශ්‍රේණිවල හිටි පහළ අපේ පැරණි ධර්ම ශාලාවේ උළු ගැළවෙන්න වගේ කතා කරපු මහා දැවැත්ත කථික පෞරුෂයන් දෙමාපියන් වෙලා රැස්වීමේ වාඩිවෙලා හිටියා. කොටින්ම කිව්වොත් ලංකාවේ විධායක ජනාධිපතිවරයෙකු වුන ආර්. ප්‍රේමදාස මහත්තයාත් අපේ ධර්ම විද්‍යාලයේ ආදි ශිෂ්‍යයෙක්. එතුමාගේ එවකට පන්තිභාර සුදෝසුදු කාව්‍ය පන්තියේ කර්තෘ කේයස් හෙවත් සාගර පලන්සූරිය මහත්තයා ශිෂ්‍ය සමිතියක දී කතාවක් භාර දුන්නාම ප්‍රේමදාස ශිෂ්‍යයා ඩෙස්කුවක් යට හැංගිලා ඉඳලා තියෙනවා. නමුත් ඊළඟ සමිති වාරයේදී ඉතාමත් චතුර ලෙස හරවත් කතාවක් ඉදිරිපත් කරලා තිබුණා. අන්තිමේදී නතර වුනේ ජනාධිපතිවරයෙන් වෙලා. එහි හිටි දෙමාපියන්ගෙන් ඇවරිතුමා ප්‍රශ්න කළේ අවසන වශයෙන් දරුවන්ගේ ශිෂ්‍ය සමිතිය සඳහා වන ඉදිරිපත් කිරීමක ගෙදරදී කෙරෙන පෙර පුහුණුවක් දෙමාපියන් විසින් නිරීක්ෂණය කළේ කවදාද කියලයි. එහි සිටි බොහෝ දෙනා මේ ශිෂ්‍ය සමිති ව්‍යාපාරය ගැන තොරතුරු දැනුවත්ව සිටියේත් නෑ.

අනිත් කාරණාව තරග දක්ෂතාවයන් සඳහා අවශ්‍ය සූදානම. අපි කලාපයේ පළමු ධර්ම විද්‍යාලය ලෙස බෞද්ධ කටයුතු තරගාවලී ජයග්‍රහණය කරන්නේ ඊට ම විශේෂයෙන් උනන්දු වන දරුවන් පුහුණු කරන කැපවූ සමස්ත ගුරුමණ්ඩලයක් සිටින නිසා. දෙමාපියන් කළ යුතුතේ සුළු හෝ හැකියාවක් හඳුනාගෙන දරුවන් අදාළ ගුරුභවතුන් වෙත භාර දීම පමණයි. එතැන් සිට අවශ්‍ය පුහුණුවීම් නොමිලේ ම බලා දෙමින්, ඇතැම් විට ආහාර, ඉඳුම් හිටුම් පවා ලබා දෙමින් අවශ්‍ය ප්‍රත්‍ය පහසුකම් සපයමින්, බරපැන දරමින් දරුවන් ජයග්‍රහණ සඳහා යොමු කරවනා ගුරු මණ්ඩලයක් අප සතුවනවා. ඒක තවත් නොමිලේ සැපයෙනා සේවාවක්.

ඒවගේ ම 2020 දී අප ආරම්භ කළ මනෝ උපදේශන සේවාව ඉතා ම සාර්ථක වූ බව කිව යුතුයි. ගුරු මණ්ඩල සභිකයන් දරුවන්ගේ ප්‍රශ්නවලට ඇහුම්කම් දෙන අතර ඊට අදාළ නිසි මඟපෙන්වීම් සිදු කරනු ලබනවා. ඕනෑම දරුවකුට මේ සේවාව සඳහා කාර්යාලයෙන් අවශ්‍ය වෙලාව වෙන් කිරීමක් සිදු කරගත හැකියි. එය සමථ මණ්ඩලයක් හා සමානයි. ගුරුවරුන් තමන්ට ලැබෙන සිද්ධි අධ්‍යයනය කරලා අවශ්‍ය නිර්දේශ ඉදිරිපත් කරනවා. ඉන් ප්‍රතිඵල ලබා ගත් දරුවන් බොහෝ වෙනවා. මුලින් ම අපේ ශිෂ්‍ය නායක මුළුවට මේ සේවාව ලබා දුන්නත් දැන් අපි සමස්ත ධර්ම විද්‍යාලයේ දරුවන් වෙනුවෙන් මේ සේවාව නොමිලේ ලබා දීමට තරම් ශක්තිමත් වෙලා තියෙනවා.

ඊට අමතරව වැඩිහිටි දරුවන් වෙනුවෙන් අවශ්‍ය වෘත්තිය මඟපෙන්වීම සහ වෘත්තිකයන්ගේ උපදෙස් ලබා ගැනීමට දරුවන් යොමු කරවීම අපේ තවත් මූලික සේවාවක්. අපි දතක් ගළවාගන්න පශු වෛද්‍යවරයෙක් චැනල් නොකරනවා වගේ වෛද්‍යවරයෙක් වෙන්න බලාපොරොත්තු වන දරුවකුට අවශ්‍යය උසස් අධ්‍යාපනික උපදෙසක් වෙතොත් අපි අපේ වෛද්‍යවරයෙක්ට දරුවා සම්බන්ධ කරනවා. අනිත් මොනයම් ක්ෂේත්‍රයක් වෙනුවෙන් වුනත් එහෙමයි. මොක ද අපේ ඩේටාබේස් එකේ වෘත්තිකයන් පන්සියයක් විතර ඉන්නවා. 2020 හැම උදේ රැස්වීමක ම ආදි ශිෂ්‍යයෙක් ඔබ අමතයි කියලා පොඩි ප්‍රවර්ධන වැඩකුත් කරන්න අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා. එහෙම කෙනෙක් එක ඉරිදාවක උදේ රැස්වීමට ඇවිත් එයා වගේ වෙන්නේ කෝම ද කියලා අපිට කියනවා. හරි අපූරු සංකල්පයක්.

මෙදා දෙමාපිය රැස්වීමේ දී විශේෂයෙන් අවධාරණය කළ අංශ අතර ප්‍රධාන අවධානයක් යොමු වුනේ වෙසක් දානය සඳහා අදාළ දනෝපකරණ බෙදා දීම වෙනුවෙන්. අප්‍රේල් මාසය සහ මැයි මාසය වෙනුවෙන් කෙරෝනා වෛරසයේ ව්‍යාප්තියත් සමඟ කුමන ආකාරයේ හදිසි තත්ත්වයක් ඇති වුවත් දාන කටයුතු සඳහා පෙර සූදානමක් අවශ්‍ය වූ නිසා අපි කලින් ම දානෝපකරණ බෙදා දීමට තීරණය කරනවා. පළමු වාර නිවාඩුව මාර්තු 13වනදා ලබා දීම සහ පාසල් දහම් පාසල් වසා දැමීම යන කාරණාව උඩ වුනත් වෙසක් දානය සහ දරුවන් ගේ දානය සඳහා අවශ්‍ය සියලු ම දානෝපකරණ අපි මේ වෙද්දිත් බෙදා දී අවසන්. අවධානමට පෙර සූදානම කියන්නේ ඒක තමා.

 

2020 ආරම්භය අපි රොක් කළේ මේන් මේ විදිහේ අලුත් දේවල් ගොඩක් එක්ක. රටේ පවත්නා වත්මන් තත්ත්වය හමුවේ මේ දේවල් කොහොම වුනත් අපි ස්ථිර වැඩසටහනක ඉන්නවා. ඇවරිතුමාට තියෙන ලොකුම දුක තමා මේ ශිෂ්‍ය නායක මුළුව සම්බන්ධයෙන් පවත්නා අවිනිශ්චිත තත්ත්වය. ඇත්තට ම අපි ඒ වෙනුවෙන් සාධනීය මැදිහත්වීමක් කර නැති නිසා 2020 දී ටිකක් ඒ ගැන විශේෂ අවධානයක් දෙන්නත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

2020 නිදහස් දින සැමරුම හෙවත් අලුත් හුස්මක් ළය පුරා විඳීම...

විස්සයි විස්ස කියන්නේ ටිකක් රොකින් අවුරුදක්නේ, සරම නොඅඳින, අත්කොට කමිස අඳින ජනාධිපති කෙනෙක් ඉන්න රටක විස්සයි විස්සේ නිදහස කියන්නේ හැබෑම සුවිශේෂී එකක්. හැබැයි මෙදාපාර නිදහස් දවසේ ගෙදරට වෙලා නිදහසේ ඉන්නවාට වඩා වටිනා කටයුතුත්තක් වෙනුවෙන් වැය කරන්න ඇවරි හිතුවා. සාමාන්‍යයෙන් නිදහස් දවස් කියන්නේ පුල් මාවලස් දවස් තමා. 

ඇවරිතුමාට මතක හිටින නිදහස් දවස් හැටියට සුනාමියෙන් පස්සේ ආපු නිදහස් දවස ම මීටියාගොඩ පොලීසියේ ගත කරපු එකයි, ලොකු අක්කා කාර් එක හප්පගෙන බොරැල්ල පොලීසියේ ගත කරපු නිදහස් දවසයි ඇත්තට ම නිදහස් උත්සවයක් නරඹපු අවුරුද්දයි විශේෂයි. මෙදා ගුරු පුහුණු වැඩසටහන අපේ ප්‍රධානාචාර්ය හාමුදුරුවන්ගේ අදහසකට අනුව අප ධර්ම විද්‍යාලයේ ම ගුරු භවතුන් වෙනුවෙන් සංවිධානය කරන්නට කටයුතු යෙදුණා. අපේ හාමුදුරුවො දෙයක් හිතුවොත් ඉතිං කරලා ම තමයි නවතින්නේ. ඇත්තටම ධර්ම විද්‍යාලයත් විශාල අභියෝග මැද පවත්වාගෙන යන අතරේ ගුරු පුහුණුවක් සංවිධානය කරන්න හිතුන එක ම ලොකු දෙයක් කියලයි දේශක දෙපළ කිව්වේ.

පළමු දේශනය පැවැත්වුනේ කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ පශ්චාත් උපාධි අධ්‍යයන පීඨයේ කථිකාචාර්ය මහාචාර්ය දේශප්‍රිය ගුණසේන මැතිතුමා. දහම් පාසැල් ගුරුවරයාගේ භූමිකාව ගැන එතුමා හරවත් යමක් කියාදුන්නා. හරි දැන් කවුද ඉස්සෙල්ලා ම දහම් අධ්‍යාපනය ගැන කටයුතු කළේ? ආනන්දේ අද ආනන්දයි කියාගෙන අපිත් හෙන්රි ස්ටීල් ඕල්කට් තුමා විසින් ගාල්ලේ වැලිවත්තේ විජයාන්නද දහම් පාසල බිහිකිරීම ගැන ලොරි ටෝකක් දිග ඇරියා. ඒකත් අතෙකින් හරි. නමුත් දහම් අධ්‍යාපනය ලබා දීම ආරම්භ කරලා තියෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ම තමා. මතකනේ චරක භික්ඛවේ චාරිකං - බහුජන හිතාය සුඛාය ආදී වශවෙන් දේශනා කළා. ඒ ‍හෙයින් උන්වහන්සේ ශාස්තෘ නම් වන සේක. සත්ථා (ශාස්තෘ) සාසු + අත්ථු හෙවත් අනුශාසනා කරන්නා ශාස්ත්‍රාවරතරණය කරන්නා යන අදහසින් තමා උතුම් ගුරුවරයා ලෙස හැඳින්වෙන්නෙ. ඒ අනුව දහම් පාසල් ගුරුවරයා යනු හුදෙක් නිස්සරණාධ්‍යාශයෙන් ධර්මය දේශනා කරන්නෙක් පමණක් ම නොව ජීවිතයේ නිසි පිරිවිතරයන් සකසමින්, නිපුණතාපාදිත ඇගයීම් ඇසුරෙන් සිසුන් තුළ මනා ජීවිත පරිඥානයක් ගොඩනංවන්නෙක් හැටියට එතුමා විග්‍රහ කළා.

දැන් බුදුහාමුදුරුවන්ට තිබූ අභියෝගත් එක්ක ගත්ත ම අපි ගුරුවරු හැටියට ඇති අභියෝග මොනවාද කියලා හිතෙනවා. සමතකාලීන භාරතීය ඉගැන්වීම් අතර වූ දෙසැටක් මිත්‍යාදෘෂ්ටීන් පරදවමින්, බ්‍රහ්ම සහව්‍යතාවයට එරෙහිව මතයක් නිර්මාණය කිරීම ම සියතින් ගෙළ සිඳගැනීමක් වගේ තමා. උපනිශද් ආරාණ්‍යක චින්තනය තුළ සදාකාලික, සුනිත්‍ය, සුඛනම්‍ය ආත්මයක් ඇති බවට කෙරෙන ශාස්වතවාදී ඉැන්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කරමින් යද නිච්චං තං අනිච්චං - තං අනත්මං තං අනිත්‍යං වශයෙන් ත්‍රිලක්ෂණය පදනම් කරගත් මෙළොව පරලොව වශයෙන් දෙළොව නිෂ්ටාවට හේතුවන පරමාර්ථ දහමක් දේශනා කළ බව මහාචාර්යතුමා තවදුරටත් පැවසුවා.

ඒ අනුව සත්ථා කියන වචනය තුළ අරමුණු තුනක් සඳහා මගපෙන්වීමක් කරනවා. ඒ පහත වශයෙන්;

දිට්ඨධම්මික - මෙලොව දියුණුවට අදාළ කාරණා දේශනා කිරීම

සම්පරායික - පරලොව දියුණුවට හේතුවන කරුණු දේශනා කිරීම

පරමත්ථේහි - පරමාර්ථ වශයෙන් නිවණ සාක්ෂාත් කිරීම

ගුරුවරුන් වශයෙන් අපහට සකස් කළ භෞතික සම්පත් දියුණු පන්තිකාමරයක් පවතින බවත් ශිෂ්‍ය සංඥාව හෙවත් හඳුනාගත් ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවක් පවතින නමුත් බුදුන් ශිෂ්‍යාවෙතට ගොස් ඉගැන්වීම කළ බවත් ඊට සිසුන්ට ගැළපෙන උපමා භාවිතා කළ බවත් ප්‍රකාශ කළා. මහා කරුණාවෙන් ශිෂ්‍යයා වෙත සත්‍යය සාක්ෂාත් කරවීම ස+අක්ෂි එනම් තම ඇස් ඉදිරියට පමුණුවාගැනීමට තමන්ගේ ඉන්ද්‍රිය ප්‍රත්‍යක්ෂයට විෂය කරගැනීමට අවකාශ සැලසූ බවත් වැඩිදුර පැහැදිළි කළා.

බටහිර අධ්‍යාපන විද්‍යාවේ එන බෙන්ජමින් බ්ලූම්ගේ න්‍යායක් බුදු දහම සමඟ ගළපන ලද්දේ මේ ආකාරයට;

ප්‍රජානන - දැනුම ලබාදීම - ධර්මය ඇසීමට සැලැස්වීම (සුනාථ)

ආවේදනික - ආකල්ප දියුණු කිරීම - ධර්මය දැරීම (ධාරේථ)

මනෝචාලක - කුසලතා දියුණු කිරීම - ධර්මයේ හැසිරීම (චරාථ) 

ශාසනික පිළිවෙතට, බෞද්ධ අධ්‍යාපන ක්‍රමයට එකඟව දරා ගැනීමේ හැකියාව ඇති මනා පෞරුෂ ගොඩනංවන්නෙක් ලෙස ගුරුවරයා හැඳින්වූ එතුමා අධ්‍යාපනය මිනිසා තව තවත් දියුණු කිරීමට යොදා ගැනෙනක් බවට ප්‍රකාශ කළා.

බුද්ධො සෝ භගවා - බෝධාය ධම්මං දේසේති 
(බුදු වූ බුදුහු අන්‍යන්ට බුදු වීමට බණ දෙසති)

දන්තෝ සෝ භගවා - දමතාය ධම්මං දේසේති 
(දමනය වූ බුහුදු ඉඳුරන් දමනයට බණ දෙසති)

සත්තෝ සෝ භගවා - සත්තාය ධම්මං දේසේති 
(සිතුවිලි ශාන්ත වූ බුදුහු සිතුවිලි ශාන්ත වනු පිණිස බණ දෙසති)

තින්නෝතෝ භගවා - තරණාය ධම්මං දේසේති 
(සසර තරණය කළ බුදුහු සසර කතරින් එතෙර වීමට බණ දෙසති)

පරිනිබ්බුතෝ සෝ භගවා - පරිනිබ්බාය ධම්මං දේසේති 
(පිරිනිවියා වූ බුදුහු පිරිනිවීම පිණිස බණ දෙසති)

තමුන් විසින් තමුන් මෙනෙහි කිරීම මගින් වඩා නිවැරදි ප්‍රතිඵල ලැබෙන බවත් අත්ථ දීපා විහරථ, අත්ථානං උපමං කත්වා, ඔවා දෙනු පරහට තමා සමතෙහි පිහිටා සිට, යථාවාදී තථාකාරී ආදී බොහෝ දහම් කොටස් අපි වෙනුවෙන් පැහැදිලි කර දුන්නා. මේ සියල්ල තුළින් ගුරුවරයා චරිතායනයට සුදුසු ආකෘතියක් වන බවයි එතුමා තහවුරු කළේ.

හිතුවට වඩා පෝස්ට් එක දික් වුන නිසා මෙතනින් නවත්තවා. මේ ඔක්කො ම අපි දවසින් ඉගෙනගත්තු දේවල්. ඇවරිතුමා සිරිතක් වශයෙන් අලුතින් ඉගෙන ගන්න දහම් කරුණු බ්ලොග් එකේ ලියනවා. සමහරවිට හත්දවසේ මතක බණක කියන පාලි ගාථාවක් වගේ වෙන්නත් පුළුවන්. ඊළඟ සලාදයෙන් ඉක්මණින් හමුවෙමු.

පෝයට දළදා වඳින්න බෑ කී මැණිකේ කා කියාගෙන මඤ්ඤොක්කා දන්සැල් වැඳීම

දුරුතු පෝයට දළදා වඳින්න එනවා ද මැණිකේ කියලා පණිවිඩයක් තිබ්බත් මැණිකේ ඇවරිතුමා එක්ක බකට් එකක් පෙරළගෙන ගම්පහට වෙලා හිටියා. එතුමිය සෙංකඩගල හිටියා නම් අඩුම තරමේ එහේ යන්න හේතුවක් වත් වෙනවනේ. අන්න ඒකට කුමාරිහාමිලා. ගේම නම් ගේම ම තමා.

කොහොම නමුත් ඒ පෝය දවසේ ඇවරිතුමාට ටිකක් විශේෂ රාජකාරී ටිකක් තිබුණා. ඒ අතරින් වැඩියෙන් ම වැදගත් වුනේ අංකුර රචකයන් සොයා යාමේ හන්ටින් වැඩසටහන 2020ට ආරම්භ කිරීමටත් තිබුණා. ලොකු ම අඩුපාඩුව වුනේ ඇවරිතුමාගේ කාරිය කරවන රාළලා සියලු දෙනා ම කොළඹින් පිට ස්ථානගත වෙලා තිබීම. තරු පබාවෝ සුපුරුදු පරිදි මේ කාලසීමාවේ දී කතරගම කරගම් නර්තනය නැත්නම් කවුරුත් දන්න කොහොඹ කලේ සඳහා පිටත්ව තිබීම නිසා මණ්ඩලේ ටිකක් පාළුවට ගිහිල්ලා තිබුණේ. බුදාරාවෝ අවිස්වාස වේල්ල පැත්තේ  දිනක චාරිකාවකත් මයිනා මහතා දින කීපයක් තිස්සේ හිටන් සීගිරිය, අනුරාධපුර චාරිකාවකත් නිරත වුන නිසා සුපේෂල ආතල් ප්‍රජාවගේ සහභාගීත්වය සෘණ අගයක් ගනු ඇතැයි ඇවරි සිතුවා.

පෝය දවසේ වැඩ ගොඩක් තිබුණත් පටන් ගත්තු දේවල් අහවර කරන්න ම ඕන නිසා අනිවාර්ය සේවා පන්සල් ගිහින් රචනා ටික බලනවා කියලා ඇවරිතුමා හිතා ගත්තා. එතැනට අපේ තිලිණි කුමාරිහාමිනේත් ආපු නිසා වැඩේ ටිකක් ඉක්මණට කෙරුණා. අපි උදේ කෑමට රිමාර්කෝ ගිහින් ඉද්දි තමා මෙවනා ක්ලාස් ඉවර කරලා එහි ආවේ. ආවත් හරි තුන් දෙනා ඉස්මුරුත්තාවට එනකම් ම කෑවා. ඉන්පස්සෙ ගියා ආයෙත් පේපර්ස් බලන්න. ඒ අතරේ අසරණ ප්‍රජාවට තේකක් කාරිය ලැබුණා. අපි තේ බොන අතරෙ තමා අපේ සුද්දා කණිෂ්ක ආවේ. රචනා බැලිල්ල අහවර කරලා අපේ නඩේ කෙලින් ම පිටත් වුනේ මාකොළ තරුණ කැළ සංවිධානය කළ මඤ්ඤොක්කා දන්සැලේ ප්‍රගති සමාලෝචනය වෙනුවෙන්.

වාහනෙන් බැහැලා අපි හතර දෙනා කෙළින් ම ගියේ කුස්සියට. ඒ වෙද්දි මඤ්ඤොක්කා ටික ලිපේ තියලා තිබුණා. අපි ඉක්මණින් ලිපෙන් බාන කල්දේරම් හෝදලා වතුර දාලා ලිපේ තියන්න උදව් කළා. හැබැයි විනාඩි හතළිස් පහක් විතර ගියා මුල් ම කල්දේරම් බා ගන්න. ඒවා පත කෑලි. තැම්බන්න යන වෙලාව වැඩියි. පස්සේ අපේ තුන් දෙනාට පිහි දීලා ඒවා කපලා දෙන්න කිව්වා ම කට්ටිය ඒකත් කළා. හැබැයි මෙවන් මහතා නම් මඤ්ඤොක්කා කැපුවාට වඩා පැලුවා කිව්වොත් හරි. ඒ පැලිල්ල අල්ලගන්න ගිහිල්ලා කණ්ෂ්ක සුද්දා අල්ල පලා ගත්තා. වෙලා යද්දි මඤ්ඤාක්කා වල ඉරි යන්න ගන්නවා. ඒ හුළඟට. ඉතිං හැකි ඉක්මණින් ලිපේ තියන්න සූදානම් වුනා. වතුර අස් කරනන්. පත්තෙන් කළවම් කරන්න වගේ සියලු ම බරපතල වැඩ අපි භාරගෙන කළේ කල්දේරම් බත්වල රහ බලපු ඔස්තාර්ලා වගේ. කොටින් ම අපේ වැඩක් නොවුනත් අපේ වගේ කියලා හිතෙන්න අපි වැඩ කළා.

ඒ කාගෙන්වත් ලකුණු ගන්න නෙවි. ඒ වෙලාවේ තිබුණු වැඩවල හැටියට අපි එහෙම කළයුතුව තිබුණා. ලොකු කණ්ඩායමක් උදේ ඉඳන් මඤ්ඤොක්කා කපලා සුද්ධ කරලා ගිහින් තිබුණා. ඒ අය දවල්ට උයන්න හේම ගෙදර ගිහිල්ලා. අපේ හෙඩ් චෙෆා ප්‍රීති අංකල්ලා කොහොම හොයා ගත්තා ද කියලා අපිත් පුදුම වුනේ ඒ අයියා කසාවා ඔස්තාර් කෙනෙක් වූ නිසා. අපි මෙහෙම ගේම ගොඩ දානකොට ඒ අයටත් ලොකු ගටක් ඇවිත් සෑහෙන්න ඉක්මණට කඩිනම් මහවැලි ගේමක් ගැහුවා. අප්පේ ඇති වෙන්න මඤ්ඤොක්කා දැක්කා.

ඒ අස්සේ අපිට බත් කන්න කියලා සංවිධායකයො එක පයින් නෙවෙයි දෙපයින් ම හිටගෙන දෙතුන් විඩේ මතක් කළත් අපේ ආචාරශීලී බෝයිස්ලා දෙපළ නෙමේ බත් කමු කිව්වේ. අන්තිට ම මේ අටමංගලේ හරි නොයන බව තේරුණ නිසා පිඟානක් අරගෙන මඤ්ඤොක්කා ටිකක් බෙදලා දීලා තිලිණිට දුන්න කස්ටියට කවන්න කියලා. ලුණු මිරිස හැදුනේ එරන්ද මලයාගේ ගෙදර. ඇවරිතුමා එතන වැඩ බලන්න ඕන නිසා සිරිපාලතුමාට පංගාර්තු කළා තිලිණිට ලුණු මිරිස් බෙදාදීම. උඹලා වැඩ ඉවර වෙන්නත් කළින් කනවා නේද? සිරිපාලතුමා සෝලි තියන්න ගත්තා. හැබැයි ටිකක් බැඳන් යන්නත් ඉල්ලුවා ම ඒ වැඩේත් කරලා දුන්නා. සිරිල් සාමාන්‍යයෙන් පාර්සල් සංස්කෘතියට විරුද්ධ ජාතික වීරයෙක්. දානයක වුනත් පාර්සල් ගැසීම ගැන එතුමා වැඩි මනාපයක් නෑ.

දන්සැල් දුන් පිනෙන් අපේ ඇත්තට බොහෝ සැප සම්පත් අත්වේවායි පතමින් කාපු බීපු තැන වැඩි වෙලා ඉන්න හොඳ නැති නිසා අපි ගිරා මාරු වුනා...!

2020ට ආවඩා ආයුබෝ කීම හෙවත් පුංචි පැංචියන්ගේ මුහුරත් උළෙල

ඇවරිතුමාගේ අලුත් නව වසරේ මුල් ම සලාද අතර එන සුපුරුදු කතාවක් තමා පළමු ශ්‍රේණියට ළමුන් භාර ගැනීමේ කතා වස්තුව. හැමදාමත් ලියැවෙන නිසා මේකේ අමුත්තක් නැති වෙන්නත් පුළුවන්. ඇවරිගේ ලේකම්තුමියක් තමා මරු කතාවක් කීවේ. දැන් මෙදාපාරත් ඔයාගේ යාළුවෝ ළමයි අරං එයි නේද දහම් පාසල් දාන්න. හේ හේ ඒක දැන් සාමාන්‍යකරණය වෙලා අනේ. එකෙක් හරි ඉන්නවා ඉන්ටර්වීව් එකේ. ඇයි එහෙම අහන්නේ? නෑ වයසයි නේ ද දැන්? මියැසි ආයෙත් නක්කලේ දානවා.

2020 පුංචි පැංචියො අහුර...

මේමනේ මැඩම් ඔයා අල්ලගත්තු තැනයි වැරදි එක්කෝ අපි ජාතියට ළමයෙක් හදන්න ඕනෑ. නැත්නම් ජාතියේ දරුවන්ට සේවය කරන්න ඕනෑ. දෙකම පුළුවන් නම් වඩා හොඳයි. (හැබැයි මේ ටික ඇවරි කිව්වේ ඉංග්‍රීසියෙන්.) කිව්වත් වගේ මෙදා නම් අලුතින් යාළුවන්ගේ දරුවෝ ඇවිත් හිටියේ නෑ. වෙනදා වගේ ම බුදාරාවෝ ළමා පාර්ට් එකෙන් වැඩසටහන මෙහෙය වීමට ගත්තා. ඇත්තට ම ඉරිදාත් දේශන යෙදුණු නිසා ඇවරිතුමාට මෙදා මේ වැඩේට සක්‍රිය ව දායක වෙන්න වුනේ නෑ. අපේ ඉන්ද්‍රාණි ටීචර් සහ මනෝරි අක්කා තමා වැඩ සියල්ල සංවිධානය කළේ. 

ඒ කොස්ටියුම් එකට මං කැමතියි... මාර නීට් ඒ අතිං..

හැබැයි මෙදා පාර අලුත් ම ගුරුතුමියක් බොහෝ වැඩ කරලා තිබුණා. ටිකක් අභියෝගාත්මක නැටුම් තුනකුත් එක්ක. ප්‍රභාවී තමා ඒ හපන්කම කළේ. මෙච්චර කාලයක් පූජා නැටුම කරලා දීපු අපේ ගයනි අක්කාට නිවාඩුවක් හම්බවුනා. ගයනි අක්කාත් ඒ නැටුම් ගැන ගොඩාක් වර්ණනා කළා. ඇත්තට ම පොඩි උන්ගේ ඩාන්ස් එකක කොරියොග්‍රෆි කියන්නේ පට්ට වහක් බේබි. නමුත් ප්‍රාභාවි ගාණට වැඩේ බැලන්ස් කරන් තිබුණා. ඇඩෙන ම කාරණේ ඒ වෙනුවෙන් ම සැකසුණු ඇඳුම් පැළදුම් එක්ක. අපි තවත් වත්කමක් එකතු කරගත්තා කියලා හිතෙනවා.

ලස්සන පොල්තෙල් පහන අමිල අයියා සහ වින්දනාවෝ මෙහි වෙති...

හැමදාමත් වගේ ලංකා බැංකුව අපේ පොඩ්ඩන්ට තෑගි දෙන්න ආව. අලුතින් එකවසරට ගන්න හැමෝට ම තෑග්ගක් දෙනවා. තව අපේ ප්‍රධානාචාර්ය හාමුදුරුවොත් පිරිත් නූල් බඳිද්දි අතට තෑග්ගක් දෙනවා. ඒවා චාරිත්‍ර ඉතිං. කවුරුත් ඇඩුවෙනෑ මේ පාර. කෑම මේසයකුත් ඇරලා හැම පන්තියේ ම දරුවන්ට පුංචි සංග්‍රහයකුත් පළමු ශ්‍රේණිය හා දෙවන ශ්‍රේණිය එකතු වෙලා එදාට දෙනවා. කොටින් ම අපි හැමෝ ම අලුත් දරුවන්ව සමරනවා. මෙදා ලාංජනය වුනේ මාළුවෙක්. ඒක ආදරේ පිරුණු දවසක්. තව ලස්සන පොල් තෙල් පහනකුත් හදලා තිබුණා.

හැමදාමත් වගේ නව වසරේ ඕපනින් සලාදය චාරිත්‍රානුකූලව මේම පටන් ගන්න අතරේ ඔබ තමුන්නාන්සේලාගේත් කරන කියන රැකි රක්ෂා කටයුතු, අධ්‍යාපනික කටයුතු ආදී සියලු යහපත් පැතුම් ඉටුවේවා යි ඇවරිතුමා ප්‍රාර්ථනා කරනවා. දැන් ඉස්සර වගේ දිගට ලියන්න කම්මැලියි. පින්තූර කතාන්දර තමා වැඩි. 2020 කිව්ව ම ගැම්මක් තියෙනවානේ. 

ඉතිං අපි බලමු. වෙනසක් වෙයි!!!