Tuesday, July 11, 2017

යාදෙත නොරත රත හෙවත් වදකපෙම්වතිය බාරිය කරගැනීම...දෙක




අනුවාගේ වෙඩින් සලාදයේ දෙවන කොටසත් ඇවරිට ලියලා දාන්න සිද්ධ වුනේ පළමු සලාදය සම්බන්ධයෙන් අදාළ පාර්ශවයන්ගෙන් එල්ල වන මරණ තර්ජන උත්සන්න වූ නිසා. ටෝස්ට් එකේ අනූ ගැන කියන්නේ මොනවාද කියලා දස අතේ කම්පනා කරමින් ඉද්දි ඇවරිට පරණ ලින්ක් එකක් මතක් වුනා. ඒ ඇගේ සේවා ස්ථානයේ ගැන්සිය. අනූ එහි සේවය කරන්න කලින් ඉඳන් ම රෝයල් කස්ටියත් එක්ක ඇවරිගේ ඩීල් එකක් තිබ්බා. ඇවරිතුමා නිකමට වගේ එහෙට කතා කළේ තවත් ඕපාදූප ටිකක් දැනගන්න.

අහපු පමාවෙන් යාන්ස් බර ගාණක් අපේ රොඩාර්වලට වැදුනා. අනූට වැඩියෙන් ම තරහ ගිය දවස්, මූණ රතු කරගෙන අඬපු දවස්, උළු ගැලවෙන්න බැනපු දවස් වගේ ගොඩක් දේවල් එළියට ආව. ඇවරිතුමාගේ දීප ව්‍යාප්ත චර පුරුෂ සේවාවට ස්තුතිවන්ත වෙන්න ඇවරි දැනකියාගත් යාන්ස්  හැටහුටාමාරක් වුනා. කෝමත් මෙයා යන යන තැන කතාවක් හදාගෙන එන්නේ. බෝම ආසන්න කාලෙක දී ආයෙ කවදා එන්න වෙයිද දන්නෑ කියාගෙන මෙතුමිය කෙලී ෆෙල්ඩර්හි ෂොපින් ගිහින් ඇඟේ තරමට මුකුත් ම ගන්න බැරිවෙලා සමස්ත සේවක ප්‍රජාවට ඇඳුම්වල සයිසස් නැතැයි කියලා ජාතිය අමතමින් ආවලු. තවත් දවසක ඇගේ රාජකාරී ලැප්ටොප් එකට පස්ස මහාත තොල් පළල් කැත බැබුන් කෙනෙක්ගේ රූපයක් දාලා ඒක මාරු කරගන්න බැරිව අපේ කතානායිකාවගේ සිත බිඳිලා, අඬලා, දොඩලා, වැලපිලා එච්.ආර් එකෙන් පර්සනල් ෆයිල් එකට ලියුමක් යවන තැනට ම වැඩ සිද්ධ කොරගෙනත් තියෙනවා. 

නිතර හිනාවෙන් හිටියට තමුන්ගේ ප්‍රතිපත්තියට එකඟ නැත්නම් තාත්තා එක්ක වුනත් ගේම ඉල්ලන කෙනෙක් අනුවා. ඇය සම්බන්ධ යෝගට් කතාව ඊට හොඳ නිදසුනක්. ඇය කෙලින් වැඩ කරන චරිතයක්. කොහොමින් කොහොම හරි මේ දෙපළ ගැන ඇවරි මුලින් ම දැනගත්තේ අහම්බෙන් දවසක් අනූ කෝල් එකක එල්ලිලා ඉද්දි කවුද බං අර එහා පැත්තේ ඉන්නේ? මොක ද අනුවාව ඉවසන කොල්ලෙක් ලංකාවෙ නෑ කියලා ඇවරි දැනගෙන හිටියෙ ගොඩක් ඉස්සර ඉඳන්. මෙත්මල් බන් මෙත්මල්. ඇවරි එවෙලෙම පොඩි සෙවුමක් දාලා බැලුවා ම ආහ් ගැලපෙන ම ප්‍රත්‍රයා කියලා දැනගත්තා. මොකද ඇයත් එක්ක වසන්න මනා ශරීර සවුක්යකින් යුතු අයෙක් වෙන්න ඕන. නැත්නම් කරන සමහර අන්ඩපාල වැඩ වලදි හාර්ට් ඇටෑක් එකකින් පිලමන්ට් එක ගහලා යන්න හොඳට ම ඉඩ තියෙනවා. මත්මල් සේනා බජිරාවෝ හැටියට මාරයි කියන්නේ අනූ මිසිස් කලබල නම් එතුමා මිස්ටර් ශාන්තදාන්ත.

ඒ දෙන්නා මිස්ටර් ඇන්ඩ් මිසිස් ස්මිත් වගේ වුනාට දෙන්නගේ සමහර සමානකම් තියෙනවා ආයෙ එක අච්චුවේ බෑවා වගේ යන. දෙන්නම සෑහෙන්න මිනිස්සු ෆ්ලොක් කරන්න පුළුවන් බ්රෑන්ඩ්ස් දෙකක්. ගැලපීම තියෙන්නේ එතන. දෙන්නම එනවා කිව්වොත් අපි දන්නවා ආහ් එතන හැපනින් කියලා. මොකද ඉන්ඩිවිජුවලි දෙන්නා සුපර්බ් ෆන්කි කැරැක්ටු දෙකක්. ඇවරි වෙඩිමෙදි නෝට් කළ හැටියට මත්මල් සේනාගේ පවුලේ අය වුනත් ඔහුට ගොඩක් ආදරේ ඔහු එහෙම ජනතාව රොද බඳවන චරිතයක් නිසා. අනූ-පනූ කෝමත් සමයං නේහ්. ඇවරි මේ ජනප්‍රිය තරු යුවළට එදා ඉඳන් ම කැමති වෙන්න ඒක හේතුවක්.

කෑම වෙලාවෙ කාලෙකින් ඇවරිට බේබි සිටින් ජොබක් හම්බුනා. ටිලින් තමා ඒ සද්කාර්යට මුල් වුනේ. අපි ඔක්කොම එරන්දතියගේ පුත්‍ර රත්නය පොඩි පීරිස්ව බලා ගන්න ගියා. සපුමල් කුමාරයා ඇවරිතුමා ළඟත් සෑහෙන්න වෙලා හිටියා. එතකොට අම්මයි අප්පයි කෑම කන්න ගිහින්. ඒ කොලුවට වගේ වගක් නෑ. කාන්තා පාර්වයට තමුන්ගේ ළමුන් බැලීමේ හැකියාවන් ප්‍රදර්ශනය කිරීමේ අරමුණින් අපි දරුවා නිදි කිරීමේ චැලෙන්ජ් එකක් තිබ්බා. අනේ මචන් අපි ඕයිට වඩා නරි නාවලා තියෙනවා. එන්න පුතේ වඩා ගන්න කියලා කොල්ලාව අතට ගත්තේ ඉෂාන් ශිවන්දන. අපි කවි කියලා, පැද්දි පැද්දි ඉඳලා දාහක් ආලවට්ටම් දැම්මත්, මොන, මේ කුමාරයා නිදියන්නේ ම නෑ.  සමහර විට මේ සුකිරි බටිල්ලා රාජ කුමාරයක් නෙවෙයි, ගමේ කොල්ලෙක් වෙන්නැති කියලා හිතාගෙන දොයි දොයි දොයිය බබා කියලා නැලෙව්වත් උරහිසේ ඔළුව තියාගෙන කස්ටිය කරන වැඩවලට හිනා වෙවී ඉන්නවා මිසක් ඇහැ පියවන්නෙ තියා ඈනුමක්වත් යැව්වෙ නෑ. පස්සෙ එරන්දි ම ඇවිත් අරන් ගිහින් කිරි දීලා දොයියන්බයියෙක් කළා.

අපි කෑවට පස්සේ ඩාන්සින් ෆ්ලෝර් එක ඕපන් වුනා. ඒක ඓතිහාසික කුජීත අවස්ථාවක් බවට පත්වුනේ අපි හීනෙකින්වත් නොහිතපු හැටියට. මුලින් මුලින් නැටුම් තෙල් දාගත්තු උදවිය ෆ්ලෝ එකේ ඉද්දි අපි අතුරුපස ගන්නවා. පස්සේ අපිත් ආව. මුලදි ටිකක් රත් වෙන්න තිබ්බට පස්සේ පස්සේ ඩී.ජේ සෙට් වෙන්නේ නෑ වගේ. මචං හින්දි මුකුත් නෑ?? දෙන්නං කෝ ලොක්කා කියාපු ඩී.ජේ දෙන්න ගත්තා දොඹෙන් ආයෙ. අපි නිකං පිස්සු වගේ නටනවා දැන්. ආහ් මෙත්මල් සේනා...!! සුපර් ඩුපර් ඩාන්සර් ඩාහ්.. කපල් එකේ ඩාන්ස් එකකින් පස්සේ මෙත්මල් සෝලෝ එක්ක කළා ආයෙ වෙන ඕන නෑ. ඒක නම් බලන්න වටින සීන් කෝන් එක. අපිට ම හරියනවා ඉතිම්.

හැබැයි වැඩේ ඉල්ලන් කෑවා කියලා තේරෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ. පැය බාගයක් නටද්දි වෙන එකෙක්වත් නෑ. අනූගේ ඔෆිස් එකේ රෝයල් හොලිඩේ කස්ටියත් නටන්න සෙට් වුනා. ඒ අයත් ඇවරිගේ යාළුවෝ කුෂාලිකා, සනෝජ් වගේ රෝයල් පීපලීස් එහි හිටියත් අවසානේ දී අපි විතරයි. ඇවරියානෝ, ඉෂාන්, සුබා, කව්වා, ටිලින් එච්චරයි. එම මයි එසේ මයි. මචං අපිත් නවත්තනව ද? නැත්නම් නටනව ද? පිස්සු ද බං කාලෙකින් ඩී.ජේ එකකට සෙට් වුනේ. මූ නවත්තනකම් නටමු. අපි හූව දාගෙන, හින්දි සින්දු කියාගෙන, මුළු ෆ්ලෝ එකේ ම කෝච්චි යන ගමන්, සරුගල් ඇර ඇර, සවල් ගගහා, හේ බලේ බලේ කියාගෙන බීලා වගේ නටනවා. මිනිස්සු ඔක්කොම වටේට පුටු තියාගෙන බලන් ඉන්නවා කාපුවා දිරවාගන්න. ගැරඩින්ට භූමිතෙල් ගහලා වගේ. ලැජ්ජා නහරෙ කපලා නිසා ම හොඳා. වරකා නතින් වැල සම්තින් කියන්නෙ ආයෙ කොහෙන් ද ඉඳන් ආපු දෙවනි මනමාලි වැඩේ රොක් කරලා ම දුන්නා. ෂී වෝස් ලයික්.... අම්මියෝ.. සුහ්!! අපරාදෙ කියන්න බෑ ඉසාන් කොලූ සෑහෙන්න ගටෙන් නැටුවා ඊට පස්සේ හැබැයි. කොහොම හරි අපි ජෝතිටත් නටලා මංගල සභාව පටන්නගන්නකම් ම, ඩී ජේ නවත්වනකම් ම රිද්මෙට රොක් වුනා. ඔක්කොට ම ඩබල් එකේ හති. ඒ මදිවට ගත පුරා දාඩිය. 

නටලා මංගල සභාව පටාන් ගනිද්දි ඇවරි වැඩට යන්න ආව. අපේ කස්ටිය නම් තව වෙලාවක් රැඳුනා. කොහොම හරි අනුවලා හෝල් එකෙනුත් ගිහින් තව පැයකට විතර පස්සේ තමා අපේ සෙට් එක එදා ඇවිත් තියෙන්නේ. වෙච්ච දේවල්වල හැටියට රෙද්දක් ඇඳගෙන අර මිනිස්සු ඉස්සරහින් එන්න පුළුවන.?  

අනුරාධි - මෙත්මල් නව යුවතිපතීන්ගේ මංගල සලාදය නිල වශයෙන් අපි මෙතනින් නවත්වන්නේ පෝරු මස්තකප්‍රාප්ත දම්පතීන්ට ප්‍රීතිමත් විවාහ දිවියකට සුබ පැතුම් එක්කරමින්. මේ දෙපළ සෑහෙන්න අපිව විනෝද කරවනවා. ඔවුන්ගේ බණ්ඩාරවෙල කැදැල්ලේ අලුත් තොරතුරු, මල් කෙල්ලෙක් මං - මල් දෙන්නම් මං, හනික යමන් පුල්ලි ගොනෝ කුරුණෑගල තරගෙටා, බ්‍රෙක්ෆස්ට් වානා - ලන්ච් ම වේනා ආදී අප් කමින් අප්ඩේට්ස් ඔක්කොම අරගෙන අගෝස්තුවේ දී අනුරාධි - මෙත්මත් බිහයින්ඩ්ද සීන්ස් ඇක්ස්ට්‍රා ස්පෙෂල් සලාද කොටයකින් හමුවෙන බලාපොරොත්තුවෙන් නවතිනවා.


දුනියා යේ දෝනෝකී ඒකී නාම් යාද් රකේන්ගී - බජිරාවෝ මස්තානි...!!



ඇවරියා නරකයා වීම හෙවත් ඉත්ථි කතා, පාන කතා, ධූර්ත කතා එපා වීම

Vault 07 Official 
පහුගිය දවස්වල ඇවරියා වෙන්චර්ස් නිසා ඇවරිතුමා සෑහෙන්න කාර්ය බහුල වුනා. ඇවරියා වෙන්චර්ස් කියන්නේ ඇවරි විසින් කරන ආයෝජන, රැස්කිරීම්, කර්මාන්ත, සැලසුම් ප්‍රවර්ධන ආදී සියල්ලන්ගේ එකතුවක්. දැන් මේ සලාදයත් අපේ සිරිපාල මැතිතුමා නිතර කියන්නා වගේ ජිල් බෝල හොද්දක් වෙලා තිබුණ නිසා ඇවරිට ම නිස්කාන්සුවේ වයර් ෂෝර්ට් වෙච්ච තැන්වලට ටේප් කරලා පිළිවෙලක් කරන්න වුනා. ඇවරයා වෙන්චර්ස් යටතේ ඇවරි ගේ හදන්න පටන් අරං වැඩ ගොඩක් අවසාන කළා. ඒ සලාද තාම ලියාගන්න බැරිවුනා. මිනිහෙක් වුනා ම හැබැයි හැදෙන්න හරි නැතිවෙන්න හරි ගෙයක් හදන්න ඕන ආයුබෝවන්. ගෙයක් හැදුව ම පොතක් ලියන්න තරම් පරිණත බුද්ධියක් එනවයි කියලයි ඇවරි පිතා ඇවරිට කිව්වෙ. ඇවරිගේ සීයා වඩ්ඩෙක්. තාත්තා වැඩ්ඩෙක්. හැබැයි ඇවරි නම් හඩ්ඩෙක්. රෙදි හෝදන්නේ සති දෙකකට වරක් නිසා. අද පරම්පරා තෝම්බුව දිග අරින්න නෙමෙයි ලැහැස්තිය. ඇවරිගේ අප්සෙට් අංශයක් ගැන ලියන්න.

දැන් අමුතුවට හිතන්න එපා. ඇවරි කියන්නේ ම පංචේන්ද්‍රිය ගත්තොත් කෑලි පහේ ම කොහේ හරි එලයිමන්ට් අවුලක් තියෙන පොරක්. දත් ටික එදා ඉඳන් එහෙමනේ. දැන් ඔය කම්බි අටෝලා ටිකක් ඩිෂිබිල් කරලා ගත්තාට. ඊළඟට නාහෙ. මිස්ටර් හොටු පුතා කියලා ඇවරිට කියන්නේ ආයෙ ගලන්න ගත්තොත් කැලණි ගඟෙන් මහ මුහුදට ගලන්නා වගේ මිහිකත තෙමා සනහන හොටු ගංගාව නිමා නොහෙන නිසා. ඇවරි පිතාගේ ලේඛනාගාරගත සාක්ෂි ප්‍රකාර ඇවරිගේ උප්පත්ති කතාවෙ සඳහන් හැටියට ඇවරි පුංචි කාලෙ සෙල්ලම් කරද්දි කරඳ ඇටයක් නැත්නම් කවුරුත් දන්න ඔළිඳ ඇටයක් නාහෙට දාගෙන තියෙනවාලු. පස්සේ ඒක ගන්න ඔපරේෂන් කල දා ඉඳන් දූවිලි සංවේදී ඇවරිගේ නහය ආද්‍රතාවය පොඩ්ඩක් එහේ මෙහේ ගියා ම ලීක් කරන්න ගන්නවලු. ඒක ඉතිං සදා සොත්ථි තත්ත්වයක්. අනික සොට්ෆ් වැක්ස්. සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ගේ කළාඳුරු නාද්දි වගේ එළියට ආවාට ඇවරිගේ කන් ඉටි කනේ රැඳෙන අවුලක් තියෙනවා. ඉතිං මාස දෙකෙන් දෙකට සකර්ස් දාලා අද්දවන්න ඕන. ආයෙ මුකුත් නෑ කෙළින් ම කණ ටැප් එකට අල්ලන සීන් එක තමා තියෙන්නේ. කන් හෝදනවා කියන්නේ ඒකට.

මේ ඊයේ පෙරේදා විෂන් කෙයාර් විසිවන සංවත්සරේ දී ඇවරිත් ඇස් බලව ගත්තා යන්තම් ඒ දෙක හොඳාලු. ඇත්තට ම පංචිකාවත්තෙන් හරි මේවා වෙන්වෙන් වශයෙන් රිප්ලේස් කරන්න පුළුවන්කමක් තිබුණා නම් ඇවරි කරගෙන. පහුගිය කාලෙ ඇවරි උත්සාහ කළේ. ටිකක් සැර වෙන්න. ඇවරිගේ මැනේජ්මන්ට් ස්ටයිල් එක ලිහිල් වැඩියි කියලා චෝදනාවක් ආපු නිසා ඒ සම්බන්ධ කරන ලද ස්වාධීන පරීක්ෂණයක නිර්දේශයන් මත ඇවරිගේ ඉහත කී කාර්මික දෝෂවලට අමතරව මේකත් ලෙඩක් හැටියට තක්සේරු කරලා තිබුණා. ඒ අනුව ඇවරිට ෆුල් බොඩි චෙකප් එකකට නිර්දේශ කරලා තව ටිකක් රවුඩි රාතෝර් වගේ කරන්න ඇඩ්වෙන්චර් වැඩ ටිකකුත් ජොබ් රෝල් එකට ඉන්ක්ලුඩ් කරලා තිබුණා. ඇවරි කොළඹ හතේ නයිට් ක්ලබ් එකක රෙවනිව් මැනේජර් ජවනිකාවට පණ පොවන්නේ ඒ නරක ළමයා වීමේ පළමු පියවර වශයෙන්.

ක්ලබ් ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ. ආණ්ඩුවත් ප්‍රමෝට් කරන රෙඩ්ලයිට් ස්ට්‍රීට් හැදෙන්න නම් කොළඹ නයිට් එන්ටර්ටේනිග් ජොයින්ට්ස් තියෙන්න ඕනලු. පාන්දර හතර වෙනකම් පවත්වාගෙන යන්න කොළඹ නගර සභාවට දිනකට සෑහෙන්න බද්දක් ගෙනන්නත් ඕන. ඒ මදිවට තරඟය. ගෙස්ට්ලා කොහේ ගියත් වන්දනාව අහවර කරන්නෙ ආර් එන් බී වලින්. ඒක නිකම් මහගෙදර වගේ. ගෙදර යන ගමන් හැමෝම එහේ වඳින්නේ.

ඇවරි එච්චර හොඳ මිනිහෙක් නෙමෙයි. මෑන්ස් ක්ලබ් බැහැලා එක්ස්ටසි වික්කේ දෙදාස් දහයෙ විතර බර ගණන් වල. ඒක ඩිරෙක්ට් මාර්කටින් නොවුනත් ෆැසිලිටේටින් පාර්ට් එකක්. එතනදිත් ඇවරිට තිබ්බේ ඩොලර් ටික එකතු කර ගන්න. එස්කෝර්ට් එකට බවුන්සර් කෙනෙක් හිටියා. නැතුව මේ හාල්පන්කොස්සෙක්ට කවුද හලෝ සල්ලි දෙන්නේ?? ඇවරි සාන්ත දාන්ත චරිතයක් නොවුනත් කාලයක් නොටෝරියස් බිග් තරමට සෑහෙන්න ඕෆ් රෝඩ් ධාවනය වෙලා තියෙනවා. පස්සේ කාලෙක සිල්ගත් බිල්ලෙක් වුනාට අවශ්‍යතාවය මත කස්ටමයිස් කරගන්න පුළුවන් චරිතයක්. නමුත් කසිලි බිසිලි වලට බහිනවා දැන්නම් අඩුයි. දැන් මචං එහෙම බෑනේ පවුල් වෙලා මං ගාගෙන, ෂේප් එකයි පාරයි නෑ කොකු දා ගන්නේ කියාගෙන ඉන්නවා. ඇවරිගේ මූඩි පාගා ගත් හැටි ඊළඟ සලාදයෙන් බලාපොරොත්තුවන්න. 

Wednesday, July 5, 2017

මගේ ආදර පතී - ගෙදර යතුර නැතී හෙවත් එළ හරකාගේ සහ මී හරකාගේ කම්පැටිබිලිටිය.. :(


බෙන්තර වනවාස විහාරය..
තෙල්ගාන අවුරුද්දේ මේ පාර නිවාඩුවක් ලැබුණ නිසා ඇවරිතුමා වහාම අලුත්ගම යාමට කටයුතු යෙදුවා. සාමාන්‍යයෙන් නිවාඩුවකට කොහේ හරි දිබ්බාගයක ට්‍රැවල් එකක් දාන්න ඇවරි දැන් පුරුදු වෙලා. තැන නිශ්චිත නෑ. ඔහේ බස් එකක නැංගා නැත්නම් කෝච්චියේ ගියා. අතේ සල්ලි තියෙනවා නම්, ඒ නැතත් කාර්ඩ් හැට හුටාමාරක් ඇති පර්ස් රාජයා තියේ නම් ආයෙ මොන ප්‍රශ්න ද යාළු. රෑ වුනොත් කොහේ හරි හෝටලේක හිටියා නැත්නම් ඕවර් නයිට් ලක්ෂරි බස් එකක් බුක් කලා. පාන්දරට එළි වෙද්දි කොළඹ. හූ කෙයාර්ස් බේබි. සිම්පල් ප්ලෑන් එකක්.

හැබැයි එදා නම් අපි දෙන්නා ගියේ නුවන් අයියාගේ දෝණියැන්දෑ ඇතුළු මඟහැරුණු බිළිඳු දැකුම් කීපයක් සම්පූර්ණ කිරීම සඳහා. කොකුන් ගෙනා බබුන් බලන්නට යන බවට ඇවරි දුන් ප්‍රතිච්ඥා ප්‍රකාරව ඒ කටයුතු සිද්ධ වුනා. බේරුවල අක්කර පහේ ඒ පැත්ත අපි කලින් නොගියපු ඒරියල් එකක්. එදා එහේ අවුරුදු උත්සවයකුත් තිබුණා. ආ අවුරුදු උත්සව කිව්වා ම අපේ ක්ලෝසලෑ අවුරුදු උත්සවේට ගිහින් කොටුව කපාගෙන එන්න ඇවරිතුමාට මේ වංගියේ බැරි වෙන්නේ කාර්ය බාහුල්‍යටත් වඩා විවේක සමාපත්තියට පත්වීමට තිබූ අවශ්‍යතාවය නිසා. ඒ සතියේ ඉරිදා දම්පාසල් නිවාඩුත් නිසා ඇවරි බෙඩ් රෙස්ට් කළා. ඔව් හිංගලෙන් කීවොත් ඇඳ බදා වැද හොත්තෝ ය තමා. කොහොම හරි අපි ගිහින් බබා බලලා එහෙන් රෑ කෑමත් අරන් ආවෙ. අලුත් නෑයෝ ගොඩාක් බැහැ දකින අතරේ පරණ නෑයෝ අමනාප වුනේ ඇවරිට ඔවුන්ගේ ගෙවල්වලින් කන්න යන්න බැරි වුන නිසා.
චෛත්‍ය කර්මාන්තයන්.. 

ඒ එක්ස්කර්ෂන් එක එහෙම අහවර වෙද්දි බෙම්තොට නෑයෝ ඔබ ඇවිල්ලා යන්න.... ඔබ ඇවිල්ලා යන්න කී නිසා ආයෙත් පාරක් ඇවරි මාතා සමඟ අලුත්ගම මහ ගෙදර ගියේ ආච්චි සීයලෑ දානය වෙනුවෙන්. එදා ඉරිදාවක ඇවරි දහම් පාසල් ගිහින් වරුවෙන් දානමය පින්කමට ගියා. ඇවරි මාතාව ඒ වෙද්දි එහි ගිහින් තිබුණා. ඇවරි ආස ම බෙන්තොට ගඟ අද්දර යාත්‍රාමුල්ලේ සේන මාමලගේ වෙස් මූණු ගෙදර, එහේ මහ පන්සල, ආච්චි සීයාගේ සොහොන් දෙවැටේ පාර වගේ ගොඩක් තැන් වලට ඇවරිතුමා මෑණියන්දෑ සමඟ සංචාරය කළා. හරියට ම අර ආපසු ගමනේ ඉස්කෝලෙ හාමිනේ එක්ක යටලමත්තෙ ගියා වගේ.

මේ තැන් ඇවරිගේ ළමා කාලය එක්ක ගොඩක් සම්බන්ධයි. සේන මාමලා යාත්‍රමුල්ලේ වෙස්මූණූ කඩයක් කළා. ඉස්සර සුද්දෝ ඒ ගෙදරට ම එනවා වෙස්මූණු ගන්න. ඒ ගෙදර ඔරු දෙකක් විතර තිබුණා. ඉස්සර අපි නාන්න යන්නෙ ඒ ගෙදර තොටුපළට. තව පුංචි සත්තු වත්තකුත් තිබුණා. දාර ගැට කිඹුලකුත් එක්ක කිඹුල් පැටව් පහක් විතර එහි ඇති කළා. ඒ කාලෙ රටේ නීතිය කොහොම වුනත් බෙන්තර පැත්තේ මිනිස්සු ළඟ සත්තු හිටියා. ඇවරි කියන කාලෙ ඔය අහුංගල්ලෙ සත්තු වත්ත හේමත් හොඳට ම තිබුනා. තව බෙන්තර ගඟ ඉහළට වෙන්න දිවියෙක් එහෙම හිටපු ගෙයක කෙරුණු සත්තුවත්තක් බලන්න ඇවරි පිතා ඇවරිව ඔරුවෙන් එක්ක ගිහින් තියෙනවා. ඔය කිඹුල් සීන් එක නම් තාමත් ඒ පැත්තේ තියෙනවා. බෙන්තර වෝටර් ස්පෝර්ට්ස් කරන්න ගියාම බෝට් රයිඩ් එක යද්දි කිඹුලා පෙන්නන්න කිව්වොත් ඒ අය හුරතල් කිඹුල් පැටියෙක් ගෙනත් දෙනවා කැමති විදියට පොටෝ ගහගන්න.

තව ඇවරි කැමති ම තැනක් තමා බෙන්තර වනවාස විහාරය. ඒ සෙටප් එක මාරම කොසී. පන්සල තියෙන්නේ මාවත කෙළවර. පඩි විශාල ගාණක් නඟින්න තියෙනවා චෛත්‍ය, පිළිම ගෙය සහ බෝ මළුවට යන්න. ඒ මඟ අතර සිරිපාදෙත් තියෙනවා. ඒ සමනොල කන්දෙ මහවැලි, කැලණි, කළු වලවේ හදලා ඒවායින් වතුර එන්න සෙට් කරලා තියෙනවා. හාමුදුරුවනේ දැන් මේ මෝටරේ වැඩ කරන්නේ නැද්ද? මට මතකයි පුංචි කාලෙ ලොකු සද්දෙකින් වතුර වැක්කෙරෙනවා. හාහා ඉන්න මහත්තයෝ ස්විච් එක දාන්නම් කියලා පොඩිනම ආවාසෙ පැත්තට දුවලා ගියා. ටිකකින් පුරුදු සද්දයත් එක්ක වතුර එද්දි ඇවරිට ලොකු හිනාවක් ගියා. තව එතන මද්දුම බණ්ඩාර කතාව, විහාර මහා දේවිය, රීස් ඩේවිඩ් පඩිතුමා, කැප්පෙටිපොල වගේ වීරයන් අඹලා තියෙනවා. උසත් එක්ක පන්සලට ඒ වටේ ම තියෙන ගෙවල් ගව් ගාණක් දුරට පේනවා. තරසර හිවි මහල් මෙහි පහ පෙළ නිතොර - සුර සිදු විදුරදන් සැදි සඳලු මනහර වගේ තමා. මළ හිරු බැස යන හැන්දෑවේ ඒ මුහුදට ම දිවෙන අහස ලස්සනට පෙනුනා.

බෝමළුව සහ දඹදිව අසිරිය අඹා ඇති ප්‍රාකාරය..  
මනාව වැවුනු උඳුපියලිය යායක් මතින් වනවාස විහාරයේ බෝමළුවට යතෑකි. එහේ ලුම්බිණිය, කුසිනාරාව, ගයාව වගේ ගොඩක් දඹදිව සිද්ධස්ථාන අඹලා තියෙනවා ඇවරි දැක්කා. තවත් කිව්වොත් එහි අමතක නොවන සුළං කපොල්ල ඇවරි කැමති ම තැනක්. පන්සල් ගෙයි ටෙරාකොටා බිම තැම්පත් වෙලා බුදුන් වැඳලා ඒ රයිඩ් එක ඉවර වෙද්දි පැය දෙකකට කිට්ටු වෙලා. ඒ පන්සලට ඇවරි මාතාවත් හරි මනාපයි. ඇවරි කුස දරාන එතුමියත් මේ පන්සලට ඇවිත් තියෙනවලු.    



ගම අලුත් වෙලා - ගමවෙනස් වෙලා පුංචි කාලෙ අපි දුටු ගම හීනයක් වෙලා කියමින් ඇවරි මාතාව මාලනී ඇන්ටිගේ සින්දුවක් කියවමින් ආව. අපි පුංචි බෝක්කුව ළඟ නැවතිලා තාමත් තිත්ත පැටව් ඉන්නව ද කියලත් බැලුව නොවැ. ගීත කෝකිලා ඇවරි මාතාගේ මී පැණි වැක්කෙරන සත්සර මාධූර්යට සමවැදී තාල තියමින්, මහපාරෙ සින්දු කියකිය එද්දි වට පිට හිටපු පාරෙ යන උදවිය හේම අපුලට බැලුවත් අපි දෙන්න ඔහේ ආව අනේ. මොකෝ අපේ ගම කියලැයෑ. කවුරුත් අපිව අඳුනනව කියලයෑ ආයෙ.  

අපි එහෙම හිතුවට පින්වතුනි, ඒ අහු අස්සේ කොහෙන්ද ආපු මාතලී කෙනෙක් ඇවරි මාතාව අඳුනගෙන තමුන්ගෙ ආටෝව නවත්තලා ස්ටෑන්ඩ් එකට ගිහින් දාන්න පොරොන්දු වුන නිසා අපේ සින්දු චාරිකාව නිමා වුනා. ඩීසන්ට් පිට යන්න එපැයි. නැත්නම් අප්පොච්චිගේ කීර්ති නාමය පළුදු වෙනවානේ කිව්ව ම ඇවරිමාතා හිනා වුනා. ඇවරි මාතාව හෙවත් ඇවරි තාමත් තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරන ඉතාමත් ආකර්ශනීය ගෑල්ලමයත් එක්ක ගත කළ අහම්බකාරක අලුත්ගම දාන ගමන නිමා වුනේ ඕන් ඔහොම. ඕක ම ඇවරිපිතා එක්ක ගියා නම් සහමුලින් ම වෙනස් විදියක්.

ප.ලි - ඇවරි මාතා- ඇවරි පිතා කියන චරිත දෙක සහමුලින් ම වෙනස් දෙන්නෙක් බව දන්නෝ දනිති. මේ දෙන්නගේ කොම්පැටිබිලිටි එක හොයන්න ඇවරිගේ ජීවිත කාලෙන් බාගයක් ම ගියපු බවත් කියන්න ඕන. සමහර වෙලාවල් හරි ෆන් සහගතයි අෆ්ෆා. හරියට මේ දෙන්නා ඉස්සර ගෙදර යතුර නැති කරගත්ත ම කියන හතර පද සැහැල්ල වගේ...

මගේ ආදර         පතී
ගෙදර යතුර       නැතී
සෙව්වෝතින්     ගති
මං ඔයාගෙ        වතී

හැබැයි දෙන්නා කොකු ඇද ගන්න වෙලාවට ඇවරිතුමා ඇතුළු අත්වැල් ගායක පිරිස කියන්නේ අර නදීක ගුරුගේ කියන සින්දුව
ශිෂ්ටාචාරේ මානවයා හා
ශිෂ්ටාචාරේ ගැහැනී එක්වෙලා...
අනාගතේ හි ඉතිහාසය ගොඩනඟනා දා
වැගිරෙයි දිය වී ආදරේ... රෝමියෝ...!!

ඒක කීවාම දෙන්නට හිනා යනවා ඉතිං. 

Tuesday, July 4, 2017

නොපිට ගිය සප්‍රයිස් පෝපෝසලය හෙවත් මල අතට දී මැරි කරන ලෙස තර්ජනය කිරීම... එක

මේ දවස්වල බුකිය පුරා වයිරල් වෙන අර සප්‍රයිස් ප්‍රොපෝසල් කෑල්ල අපේ කස්ටිය බලලා ඇති නොවැ. ඒ සම්බන්ධයෙන් සදාචාරවාදීන්‍, සංස්කෘතිය පිළිබඳ විද්වතුන් දක්වන අදහස් උදහස් අතරින් පතර ගිය ඇවරිට ඒ සම්බන්ධයෙන් දැඩි ස්ථාවරයක නොසිටියත් රමොද් මාලකගේ කූල්-ස්ටෙප් බ්රෑන්ඩ් එකක් හැටියට රෙජිස්ටර් වුනා. රමෝද් ගන්න ගාණට වටින වැඩක් කරනවා. ඇවරි දැකපු එක ම සාධනීය කාරණාව එච්චරයි. ඒ හැරෙන්න වටිනා දෙයක් එහි නෑ. ඇවරි හිතන විදියට. සමහරුන්ට එහෙම නොවෙන්න පුළුවන්. කොහොම නමුත් කලින් ප්ලෑන් කරලා හරි අපමණ ආදරණීය විදියට ප්‍රොපොස් කරන පෙම්වතුන් සිටිනා මෙවන් මඟුල් සක්වලක බඳින්න කලින් ඉඳන් ම වදක බාරියගේ චරිතයට රඟපාන ලද උත්තමාවියන් සිටින බවත් සලාදය හරහාවත් හුදී ජනයාට හෙළිදරව් කරීමේ භාරදූර කාර්යට ඇවරිතුමා දායක වෙන්න හිතුවා.

මැයි ජුනි කියන්නේ ඉතිං මංගල මාස කියලා අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ. ඇවරිටත් ලැබුණු ආරාධනා අතුරින් බොහෝ ප්‍රමාණයක් ඇවරිගේ සයිමා කට් රීතිය යටතේ සහභාගී වුනා. ඇවරිගේ බෝම හිතවත් දායිකා රත්නයක් හිටියා පොඩ්ඩක් ඔළුව අවුල්. හැබැයි පිටින් බැලුව ම ඒම කියන්න බෑ හරියට ස්නෝවයිට් වගේ සීදේවී කුමාරිකාවි. ඔව් ආයුබෝන් පාරේ යද්දි ඈ තාර කාවී.... ආහ් ඔබට මතක ඇති ඇය පාර පනින්න ගිහින් ටිපර්කාරයෙකුට අඩ තියපු සීන් එක්ක සලාදෙ තියෙනවා. මේ කෙල්ලත් ඉඳලා ඉඳලා මේ පොසොන් මාසෙ ම කළු ගලේ ඔළුව හප්පාගත්ත නෙව. කළු ගලේ ම නෙමෙයි පින්වතුනි ඒක මෙත් මලේ...!! හරියට ම කිව්වොත් මෙත් මල් විලේ සමසුන් දරා මකරන්ද විහිදුවා විකසිත වුනා. ආහ් එහෙම ද ආස??

ඔව් අද ඕපදූපාව එතුමිය ගැන තමා. සඳ වතැති, ස්ට්‍රේට් කළ කෙසැති, බැරල් සිරුරැති, කුළුණුබර හදැති, පූසන්ට හිතැති ඔය හැම එකට ම වඩා කුජීත පඩික්කම් කටැති ඩිග්‍රිය නිසා නොවේ නම් උගත් යැයි සැලකිය නොහැකි, අපේ අනුරාධි විජේරත්න කුල දැරිවිය දාහකින් වත් හොයා ගන්න බැරි මුවකින් කියා නිම නොහෙන කඩසවම් දේහධාරී, (තෝඩී මෝටි හේ වෝ) මෙත්මල් ද සිල්වා කුල කුමරුවාණන් හා අතිනත ගැනීමේ ප්‍රීතිය නිමිත්තෙන් පැවති මංගල සාදයටත් ඇවරි පළමුවෙනිදා ම සහභාගී වුනා. ඇගේ ආරාධනාව නම් ඇවරිට ම හදපු එකක් වගේ පෙනුනේ සේව් ද ඩේට් යනුවෙන් සඳහන් කර තිබූ නිසා.

හැබැයි ඇවරි නම් දැන් පුරුද්දක් වශයෙන් ඩේට්ස් සේව් කරන්නෑ. කන්ටැක්ට් එකත් ඩිලීට් කරලා චැට් හිස්ට්‍රියත් රිමූව් කරනවා මිසක්. ලොල්... මිනිසුන් ලෝකය වටහා ගන්නේ තම පුරුදු හා ඇබ්බැහිවීම් මතය කියලා කොහේදෝ තැනක ලියැවිලා තියෙනවා ඇවරි කියෙව්වා. දේසේ හැටියට බාසේලු නේ ඉතිං හා ද?

මැයි තිස් එක බදාදාවේ ජාම වෙලාවට ඇවරිට මැසෙන්ජරයේ පණිවිඩයක් එවන අනුවෝ ඇවරි හෙට ටෝස්ට් එක කරනවනේ කියලා ඇහුවා. නියම විදියට ඒ වෙද්දි ඈ සැලොන් එකේ ඉන්න ඕන. උඹ අඳින්නෙ නැද්ද බං?? දැන් එකත් වෙලා.. හරි බං මේකප් ඉවරයි. වැඩේ කෙරෙනවා නේහ්? අනිවා සුදූ කිව්වාට ඇවරි මුකුත් ම කරලා තිබුනේ නෑ. හැබැයි ඉතිං ගමේ වැඩේ නිසා වදන් ටිකක් කාරිය ගළපලා තියාලා ඇවරි සයන තේවාවට සැපත් වුනා. උදේ පාන්දරින් ඇවරි ලෑස්තිවෙලා ඉන්ටර්සිටියක කට කපා නිදා ගත්තා. ඒ නින්දට ගහන්න නින්නදක් නෑ ඉතිං.

කොහොම හරි  ඇවරි උක්සව ශාලාවට සැපත් වෙද්දි යුවල පෝරුවේ හිටෝලා අහවරයි. චාලිත්තර ටික අහවර වෙලා දෙන්නා කිරිබත් කාලා අපිත් කාලා ඉවර වෙද්දි අපේ සුපර් ස්ටාර්ස්ලා එක එකා එන්න ගත්තා. මුලින් ම ආවේ ඉෂාන් විත් ගර්ල්ස්. සමා, සුබා, කව්වා ඉෂාන් එක්ක ආවා. තිළිණිත් කුරුණෑගල ඉඳන් ආවම අපේ මේසෙ ටිකක් රොක්. කාලෙකින් ඇවරිට මුණගැහුණු අපේ එරන්දි මැතිනිය සැමියා සමඟ පුංචි පුතා අරගෙන ආවා. දැන් මේසේ හවුස් ෆුල් කියන්නේ එතන නිකම් ලිඳ ළඟ සංගමය වගේ. දන්නවනේ ඉතිං අපේ ගෑනු-ගෑනු දියරෙදි සහ ඉෂාන්-ඇවරි ප්‍රධාන චීත්ත දෙකත් සෙට් වුනා ම ආයෙ වසලා හමාරයි. යකෝ අපේ සද්දේ වැඩියි. ගානක් නෑ බං ඩී.ජේ බැලන්ස් කරාවි. හුටා මෙන්න මුං ටේබල් රවුන්ඩ්ස් එනවා.

වෙල්කම්ටු ද ජංගල් සර්. ඇත්ටම ඇවරිතුමාට මත්මල් සේනා ගැන උපන් ළතෙත් සහෝදර ප්‍රේමය ප්‍රකාශ කළේ ඒ විදියට. සායම් ගාලා, මායම් දාලා ඒ කොල්ලව අල්ලාගෙන අපේ අනූ පනූ කළ හරිය ගැන ඉතිං දන්නෙ අපි නොවැ පින්වතුනි. මනමාල ජෝඩුව එතනින් ගියාම දෙවනි මනමාලියත් ඇවිත් අපේ මේසෙ ස්ටෙලා වුනා. දැන් කලින් දවසේ රෑ ඉඳන් අනූගේ මංගල විප්‍රකාරයන් සියල්ල දෙවන මනාලිය විසින් වමාරන අවස්ථාව. ඒවා නම් සලාදයේ ලියන්න බෑලු හොඳේ...

නව යුවලගේ ප්‍රී ෂූට් වීඩියෝව වෙනුවට එහිදී කුඩා කාලයේ ඉඳන් ඡායාරූප ඇතුළත් ඇල්බමයක් පුළුල් තිර ඔස්සේ ප්‍රදර්ශනය කළා. එහි සෑහෙන්න මාලා නාටකීය ජවනිකාවන් ඇතුළත් වුනා. අපේ මේසේ පුල් මාවලස් සහෝදරත්වය අත්පොළසන් දෙමින් හූ කියමින් ඒවා බැලුවා. එහි අවසානයේ ඇවරිට ගිහාන් හෙවත් මස්සි ඇවිත් ටෝස්ට් එකට ආරාධනා කළා. ගිහාන් කියන්නේ මෙත්මල් සහෝගේ ළමා කාලෙ ඉඳන් යාළුවා. පිස්සු ම පොර ආයෙ. ඇවරි ඉතිං වැඩේ කළා. ගිහාන් තමුන්ට රගර් ටීම් එකක් දාගෙන එහි කෝච් වෙන්න ප්ලේයර්ස්ලා දහ අටක් ම අනුවගෙන් ඉල්ලා සිටියා.


ඇවරි නම් අනූව දන්නේ ඇය දැනට වඩා කෙට්ටුවට ඉන්න කාලෙ ඉඳන්. ඇය බොහෝ විශ්වාසය තැබිය හැකි චරිතයක් හා වැඩක් කිව්වොත් කරන කෙල්ලක්. ඔය සප්‍රයිස් ප්‍රොපෝසල් කොල්ලොම කරන බව අපි අහලා තිබුණට පහුගිය වැලටයින්ස් දවසේ අනුරාධ
පුර පූජා නගරයේ දණ ගහලා රෝස මලක් දීලා මෙතමල් ලවා ප්‍රොපෝස් කරව ගන්න තරම් ඇය සාහසික වුනා. දැන් හොඳට ම ඇති මහතයෝ. මෙන්න මල. දණගහලා අහනවා මාව බඳිනව ද කියලා. හා දැන්ම, මේ දැන් ම කිව්වලු..!! ඉතිං තව කතා ඕන නෑනේ පින්වතුනි? (FYI - ඒම කෙල්ලොත් ඉන්නව හොඳේ..


ඉවසුව ඇති මෙත්මලෝ... දණගහල, මල අරන් මාව බඳිනවයි කියාපිය... 






Monday, July 3, 2017

පැඟිරි විසේට උතුවන නැඟීම හෙවත් තරුණ සිඳගනන් වහ කඳුරුවීම දෙක

මෙහමෙත් එකක් හොයා ගත්තලු..
තමුන් වෙනුවෙන් ජීවත් වෙනවට වඩා අනුන් වෙනුවෙන් ජීවත් වීමේ කලාවට ඇවරිතුමා බොහෝ ප්‍රිය කළා. ඒ නිසා ම තමා කොච්චර කාරිය බහුල වුනත් අපේ ගුරුභවතුන්ගේ චාරිකාවට එකතු වෙන්න වෙලාවක් වෙන්කර ගත්තේ. කලින් පෝස්ටුවෙන් කියවුනා වගේ වැඩි ගුරුවරු පිරිසක් එකතු වුනේ නෑ. කොටින් ම චාර්කා සංවිධායක හැටියට ඇවරිතුමාට යන්නේ කොහේද කියලාවත් කල්පනාවක් හෝ නිශ්චිත තීරණයක් තිබුණෙත් නෑ.

වැඩිහිටි ගුරුවන්ගේ පැඟිරි විසේට අපි වැඩක් කළොත් ආයෙ අහන්න දෙයක් නැති නිසා එතුමන්ලා, එතුමියන්ලා බොහෝ සද්දාවෙන් එකතු පහද වුනා. මුල් ම නැවතුම වුනේ පියදාස තලගුලි ආපන ශාලාව. 

දැන් කොහේ ද මල්ලි යන්නේ?? අපේ අමිල අයියා ඇහුව ම තමා වැඩේ පත්තු වුනේ. අපි පින්නවල යනවාද? නැත්නම් කෙලින් ම මාළිගාවට යනවාද  කියලා කතා වුනා. එහෙමත් නැත්නම් උතුවන් කන්දෙ සරදියෙල් ගම්මානය බලමු. කවුරුත් ගිහින් නෑ මං හිතන්නේ. ක්ෂණිකව උතුවං කන්දෙ යන්න කරපු තීරණය අනුව මාවනැල්ලෙන් බසය උතුවන පැත්තට ඇදුනා.

සරදියල් ගම්මානය කියන්නේ කඳුරට මැද්දේ රජවුන සිංහයා, අපේ සූර සරදියෙල් උන්නැහේගේ මතක සටහන් එකතු කරලා ගම්මානයක ආදර්ශයක් මගින් ඉදිරිපත් කරන තැනක්. හරියට බත්තරමුල්ලේ අපේ ගම පරිශ්‍රය වගේ. ආචාර්ය ආතර් යූ ගමගේ මහතාට විසින් දැවැන්ත ආයෝජනයක් කොට පවත්වාගෙන යන අක්කර දහසයක වපසරියක් පුරා විහිදීගිය විශාල තීම් පාර්ක් එකක් කිව්වොත් හරි. ගම්මානය වටා සරදියෙල්, ඔහුගේ මිත්‍ර මම්මලේ මරික්කාර්, ඔහුගේ මව පිචෝ හාමි, පියා ආදිසි අප්පු ආදී බොහෝ දෙනා ගැන තොරතුරු දක්වන ගයිඩඩ් ටුවර් එකක් දෙන්න කාර්ය මණ්ඩලයක් සිටියා. අපි ගියේ තවත් කොළඹින් ගිය වැඩිහිටි නඩයක් එක්ක. ඔවුන් වැඩිහිටි සංවිධානයක පිරිසක්. මේ අය අපේ අයත් එක්ක තකට තක පෑහුන නිසා විස්තර කථනය ඉදිරිපත් කළ කාන්තාව ඉතා සතුටින් ඒ කාර්ය කළා.

අරණායක රා තැබෑරුම, කඩපිල, තොරපනය, අවගාරය, බුරුමය, වරක්කලය ඇති වඩු මඩුව, දිය පිල, වට පිල, වැදුම් ගෙයින් අමුඩයක් ද කම්බායක් ද අහන ගැමි ගෙය, ඒ කාලෙ ආරච්චි හැරුණු කොට රජයෙන් පඩියක් ගත් එකම සේවකයා වන පියුම් මහත්තයා ගැන හේම අපූරු කතා ඈ රසට කියද්දි වයෝවෘද්ද අය තරුණ අපිට ඒ අය පුංචි කාලෙ ඇත්තට ම ඒ දේවල් දැකපු, කරපු හැටි ගැන විස්තර කරලා දුන්නා. පතහ දෙකක් හුණ්ඩුවයි, හුණ්ඩු දෙකක් නැළියයි, නැළි දෙකක් සේරුවයි, සේරු කීයක් ලාහයි ද? ලාස් කීයක් කුරුණියයි ද? ආදී වශයෙන් මැනුම් ක්‍රම ගැන දැනුමක් දීපු ඇය දෙමෝලෙන් කොටන හැටි පැහි පට්ටල්, කුරුණි පෙට්ටි, හත්තිය (හට්ටි නොවේ) ආදී බොහෝ දේ ගැන මහත් කාරුණාවෙන් නොදන්නා අපිට ඉගැන්නුවා. අපේ වැඩිහිටි කස්ටියත් ඇරියේ නෑ. විස්තර කරද්දි කරච්චල් දාගෙන හා ඕක පුතා මේ වගේ.... දැන් ඕකෙ අවුල මොකක්ද දන්නව ද?? ආදී වශයෙන් පණ්ඩිත වාක්‍ය එක් කරමින් තමුන් ඒ කලෙ කරපු කියපු මජර වැඩ, කෙටි ක්‍රම, රොම්පි සීන් ඔක්කොම කැත නැතුව කියලා දුන්නා.

ඉලුක්ගොඩ පන්සලට ගොඩවැදිලා වැලිපිල්ලේ අකුරු ලියපු අපි, නායක හාමුදුරුවන්ගෙන් හෙනරාජ තෛලය සූර සරදියෙල් හොකරම් කරනව බලාගෙන හිටියා. ඒකනේ ඒ හාදයට වෙඩි වැදුනේ නෑය කියන්නේ. කසාදයක් නොබැඳපු සරදියෙල්ගේ අනියම් බිරිඳ කාදර්ගේ තංගම්මා ගැනත් දැන කියාගෙන රා මංකඩ පහුකරන් අපි ආවෙ උඩරටට ආවේණික හෙල්මළු ක්‍රමයට වගා කළ කුඹුරු යායකට. එහි දී එක කැරැල්ලේ කුඹුරක් හාන මුදුනා, කොළ මුත්තා, දෑතුරයා, මට්ටයා, තලාතයා ආදී හරක් කැරැල්ලක් බලාන මී හරකයි එළ හරකයි එකට බානට නොබඳින කාරණාවත් අහගෙන ඉහත්තාවෙ තොටුපලට ගියේ නාන ළඳුන් බලන්න. මේ සියල්ල කමත් බාසාවෙ එන වචන. උපුටනය දන්නෝ දිනති අඩවිය.

ඒ ළඟ ඒදණ්ඩක් ළඟදි ඈ බොහෝ දෙනා පුදුම වුන කාරණාවක් කියලා දුන්නා. දැන් මේ මහත්තුරු නෝනලා අහලා ඇතිනේ පණ්ඩිතයට ඒදණ්ඩෙ යන්න බෑ කියනවා. නමුත් ඇත්තට ම ඒ දණ්ඩෙ යන්න බැරි පණ්ඩිතයාට නෙමෙයි. පන්ඩිතයාට. පන්ඩිතයා කියන්නේ කත් කාරයා. කදක් උස්සගෙන සමබරව යන්න බැරි නිසා තමයි පන්ඩිතයාට ඒ දණ්ඩෙ යන්න බෑ කියන්නේ. පණ්ඩිතයාට ඒ දණ්ඩෙ යන්න බැරි කමක් නෑ. හැබෑට අපි කවදාවත් එහෙම දෙයක් ගැන අහලා තිබුණෙ නෑනේ.. බොහෝ දෙනා කිව්වෙ ඒ ටික.

සරදියෙල් ගේ අවසානය, සිංහල මිනිහා විසින් කළ පාවාදීම, කොස්තාපල් සබාන් ඇතුළු පිරිස මරණයට පත් වීම හා එදින ජාතික පොලිස් දිනය ලෙස නම් කිරීම, මහ රැජින විසින් සරදියෙල්ට නිදහස දීමත් කොමාවක් අතපසුවී පණිවිඩය වැරදියට ලැබීමෙන් සරදියෙල් එල්ලා මරා නැවතත් එල්ලීම වැනි කරුණු මතක් කළ ඈ අවසානයේ දී විඩා නිවන්නට බීම වීදුරුවක් ද දුන්නා. පොඩි දරුවන්ට වගේ ම වැඩිහියන්ටත් ඉතා වටින ගමනක් හැටියට අපේ ගුරුවරු ප්‍රිය සංවේග උපදවා ගෙන අපිටත් පින් දීලා නැවතත් බසයට ගොඩ වෙන්න ආවේ කඩ මණ්ඩියක් මැදින්. 

සියලු දෙනා ම එක්කාසු කරගෙන ඇවරි තුමා රථ ගාලට එද්දි කඩ මණ්ඩියේ තැන තැන අපේ අය වැඩ අල්ලලා. සමහරු පැලපි කනවා. සමහරු කැවිලි කනවා. තවත් අයගේ කටේ වණ්ඩු. සමහරු තැඹිලි ගෙඩි ඔළුවෙ හිටන් නමාගෙන. සාදය මාරයි - සල්ලි හමාරයි. ඒකනම් කමක් නෑ ගමේ මිනිස්සුන්ටනේ. කියලා ඇවරි තුමා සියලු දෙනාගෙ බිල් ගෙවා අහවර කළා. සීනි තියෙන කට්ටිය සීනි නැති කට්ටිය වෙනසක් නැතිව සබ්බ සකල මනාව ම වළදනවා. ඔන්න කට්ටියට සීනි වැඩි වුනොත් මාව අල්ලගන්න එපා. ඇවරි වෝන් කළේ අවදානමට පෙර සූදානම කියලා හිතාගෙන. අයියෝ පුතා ඒ ගැන බව වෙන්න එපා. ගෙවල් වලදි අපි හැමදාම ඩයබිටික් මීල් තමා. ඔයා එක්ක ආව ම තමා කැමති දෙයක් කන්න නිදහසක් තියෙන්නේ. ෆොන්සේකා ටීචර් කිව්වේ හැමෝව ම හිනස්සමින්.

මේ ගමනේ අවසාන කොටස ඊළඟ සලාදයෙන්. ඉතිං බලහන්කෝ 2017 ට්‍රිප ඉවර වුනත් 2016 ට්‍රිප ගැන ලියලා අහවර කරලා නෑනේ...?? එහෙම තමා. හැම හැපනින් එකක් ම ලියන්න තරම් වෙලා නෑ හයියෝ...!!.



අන්ඩර් කොන්ස්ට්‍රක්ෂන් යන පාලම කොටස...


බසය ඊළඟට ඇදෙන්නේ නුවරට. එතැන් කස්ටිය කාපු බීපු - නාපු කියාපු තැන් ගැන ඊළඟ පෝස්ටුවෙන් ලියාලා මේ සලාදෙ අහවර කරන්න ඕන මොක ද මේ 2016 චාරිකා වාර්තාව 2017 එකත් දැන් අහවරයි නොවැ... ලොල්...!!

Friday, June 30, 2017

ක්ලබින් යාමෙන් - බ්ලොගින් අමතක වීම හෙවත් මැක්කා ටයිප් සලාදය

අවුරුද්දෙන් බාගයක් ඉවරයි කියහංකෝ...??
බ්ලොග් ලැදි ඇවරිගේ පාඨක ජනයා වෙත සලාදයක් පෝස්ට කොරන්ඩ හිටන් ඇවරිට සෑහෙන්න කාලයක් ගතවුනේ පහුගිය දොහේ ඇවරිතුමා නොසෑහෙන්න ඕෆ් රෝඩ් ධාවනය වෙච්චි නිසා. පැය හතළිස් අට, හැත්තෑ දෙක නොනවත්වා ධාවනය කරන තැනට ඇවරිතුමා අනිවාර්ය රාජකාරීවල යෙදීම නිසා ඒ ආකාරයට තෝඩි බිසීහූ මේ කියලා බොහෝ දෙනාට කීවාට කලකින් සසිරි බර මෙසිරි ලංකාවට සැපත් මිස් බොරු බිසී නම් අලි කලබල සහ ඇවරියාණෝ ගැන රෙදි ගැළවෙන්ට ම දෙසා වැදෑරුවා. ස්ටොප් නැගින් යාර්... කීප් කාම් ඇන්ඩ් ෆිනිෂ් වට් යූව් ස්ටාර්ටඩ්. කීප් මූවීන්, ඩෝන්ට් ගිවප් ද ෆයිට් යනාදී වසයෙන් සුද්දෙන් ම ඒ ඇත්ති වැදෑරුවාට ඇවරිට නම් ඒක දිරවන්න අමාරු කාලයක් වුනා. හැබැයි හැමදාමත් වගේ ජීවිතේ ගොඩාක් සමරන කාලයන්හීදී ක්ලබින් කරද්දි  ඇවරිට බ්ලොගින් අමතක වෙනවා.  

ආයෙත් ඒ සලාද ලියැවෙන්නේ මේ අද වගේ නෙප්ලන්තයේ ඇවරිගේ බීන් බෑගය මත කැහැටු සරීර කූඩුව අතුරුවා ස්ලිම් කීබෝර්ඩයට අනිමින් හිතේ හැටියට අකුරු අමුණන වෙලාවක තමා. කොතනින් පටාන් ගන්න ද කියලා නිච්චියක් නැතත් ඇවරිතුමා වටා පහුගිය දෙදහස් දහහත වසරේ මුල් මාස කිහිපයේ වුන අලකලංචි ටිකේ හයිලයිට්ස් වත් ලියලා තියන්න ඕනෑවට කියන කාරණේ නිසා තමා මේම හරි වැඩේ පටාන් ගත්තේ. මාර්තුවේ පටන් ඇවරි පැය විසිහතරම වැඩ කරන්න පටාන් ගත්තා. කෝමත් ඇවරිට නොනිදන මිනිසා යන විරුදය කැම්පස් යන කාලෙදිත් බොහෝ දෙනා විසින් ලබා දීලා තිබුණා. ඒ මුහුණු පොත හේම ජනප්‍රිය වුන මුල් කාලෙ. ඇවරි නිශාචරව රෑට ලියන්න පුරුදුවුනේ ඒ කාලෙ. පස්සේ නිශාචරකම ඇබ්බැහියක් වුනා. කළුවරට ආදරේ කරන්න කරන්න ඒකට ඇඩික්ට් වෙනවා. අන්තිමට රෑට නින්ද යන්නේ නෑ අනේ කියන්න තමා වෙන්නේ...! එතකොට කරන්න තියෙන්නේ අර මීමැස්මොරකාරයට යකඩ කෑල්ලක් දෙනවා වගේ පත්තරෙන් ආපු කෙනෙක්ව පෙන්නලා මුන්දැගේ පොටෝ කෑල්ලක් අල්ලගන්න කීවන එකයි...!! අපිට කොයින් ද බූල් බල්ලො කියාපි...

මාර්තු අප්‍රේල් මාසවල දී ඇවරිට ලියන්න බැරිවුනේ තරුණ සිඳගනන් වහ කඳුරු වීමේ දෙවන සලාදය. ඒක ඉක්මණින් ලියැවෙයි. තවත් අප්‍රේල් මාසයේ ඇවරිට ලැබුණු නිවාඩු දවස් එක්ක ටිකක් සංවේදී කාරණා වුනේ අපේ සමන් රාජපක්ෂ කථිකාචාර්යතුමාගේ සහ මහේෂ නිර්මාල් ඇවරිගේ පන්ති සගයාගේ පියවරුන්ගේ මරණයන් දෙක. සමන් අයියා ඇවරි සම්බන්ධයෙන් බොහෝ කියැවීමක් ඇත්තෙක්. මේ තරමට හරි ලියන්න ඇවරිව උනන්දු කරවපු මිනිස්සුන්ගෙන් එක් අයෙක් ඔහු. කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ජනසන්නිවේදන අධ්‍යයන අංශයේ කථිකාචාර්යවරයෙකු වන සමන් අයියාගේ අපදා කළමනාකරණ සන්නිවේදනය යන විශ්ව විද්‍යාල විශේෂවේදී ිඋපාධි නිබන්ධිකාව තමා ඇවරි සිංහල අකුරු අමුණපු පළමු අවස්ථාව. එතකොට ඇවරි සාමාන්‍ය පෙළ පන්තියේ.

එදා ඉඳන් අද වෙනකම් අපි කොච්චර සිංහල ටයිප් සෙටින් කරලා ඇද්ද කිව්වොත් දැන් සමහරු කෝල් කරලා මචන් සීට් එකේ නම් මේක ටින් ගාලා ටයිප් කරපාන් කියාගෙන කියවගෙන යන වෙලාවල් අනන්තයි. ඇවරිගේ ගුරා ඇවරිගේ මස්සිනා සංජු අයියා. ඒ කාලෙ කී මෑන් ගැන ඇවරිලා දැනගෙන හිටියේ නෑ. අපි ඒ ඒ අකුරේ ඕල්ට් කී එකත් එක්ක යන නියුමරික් කෝඩ් එකෙන් තමා අකුරු අමුණන්න ගත්තේ. හැබැයි ඇවරිගේ හොඳ ම ගෝලයා පන්සලේ පොඩි හාමුදුරුවෝ. උන්වහන්සේට සිංහල ටයිපින් ඉගැන්වීම තමා ඇවරි ලබපු ලොකුම සාර්ථකත්වය. මොකද ඉන්පස්සේ හැමදේම ලස්සනට ප්‍රින්ට් වෙලා ආවා. කොටින්ම ප්‍රශ්නපත්තර පවා ඉන්හවුස් ටයිප් කරලා ඉස්කෝලෙ හාමුදුරුවන්ගේ පරණ රෝනියෝ මැෂින්වල දාලා අපිම ප්‍රින්ට් කරලා බෙදලා දුන්නා. ඒ අතින් අපිට ම දහම් පාසලේ දැන් පොඩි පහේ ප්‍රෙස් එකක් තියෙනවා. ඒක ඇවරි කාලෙක ඉඳන් දැකපු හීනයක්. දැන් හැබෑවෙලා තියෙනෝ ඉතිං.  

දැන් නම් ඇවරි හිතන හැටියට කිසි දෙයක් අමාරු නෑ. අමාරු ම දේ පටන් ගන්න එකයි. ස්කයි ඉස් ද ලිමිට් පුතා ජස්ට් ඩූ ඉට් තමා. ඒක මාර ෆීලින්ග් එකක්. ඒ කියන්නේ අපේ වයසත් එක්ක කවුරුත් මුකුත් ම කරන්න එපා කියන්නේ නෑ. බොට ඕන නම් කරලා බලපන්. චොර වුනොත් අපි ගොඩදාමු. එහෙම බැලුවම අපි දැනට වැඩක් පටන්ගන්න කලින් සලකාබලන්නේ අවදානම මඟ හැරීම සහ හානි පූර්ණය ගැන විතරයි. හැබැයි අපේ අයට ඒ අවදානම අපි දරාගන්නා බවට තියෙන විශ්වාසය ගැන ඇවරි නිහතමානීව ආඩම්බර වෙනවා.

ආහ් වෙළඳ දැන්වීම් නවත්වලා ප්‍රධාන කතාවට ගියොත් සමන් අයියා තමා එකදාස් නවසීය අනූ ගණන් වල නාරම්මලට නුදුරු බෝගමුල්ල කියන ගමේ මුලින් ම කැම්පස් ගිය කොල්ලා. ඒ ගම ඉතා ලස්සන ගමක් කියලා ඇවරි අහලා තිබුණා. මොක ද එයාලගේ අවසන් වසරේ ටෙලි නාට්‍ය නිෂ්පාදනයක් ඒ ගමේ රූපගත කෙරුණ නිසා. ඇවරිගේ අක්කා කරපු වන්නම් නම් රූප කාව්‍ය ප්‍රඩක්ෂන් එක, ඇලෙක්ස් අයියාගේ හයවැනි උන්ඩය ෆිල්ම් එක වගේ ගොඩක් වැඩවලදි කෘ එකේ අපි හිටියා. ඒ අතින් දැන් අපි කරන්නේ මහ සීනි බෝල වැඩ ආයිබෝන්. වෙලාවකට අපිට ම මඩු වලිගෙන් තලාගන්න හිතෙනවා හිටන්.

සමන් අයියා කැම්පස් ආපු දවසේ එහෙන් බස් එකක් ඇවිදින් තියෙනවා. ඒ පළාතේ බොහෝ දෙනා  අහිංසක ගොයියෝ. ඇවරිට කෝමත් වෙල්වල බඩගාන අහිංසක ආසාවක් තියෙනවා. අන්තිමට ම ඇවරිගේ වෙලේ ගමන් දෙක වුනේ තිළිණිලගේ කුරුණෑගල වෙලේ වෙන කිසිම බාහිර සද්දයකින් තොරව ඇවිදීම සහ අවුරුද්දට අලුත්ගම ගිය වෙලාවේ ඇවරි නඟා රන්මැණිකා එක්ක එහේ වෙලට යාම. සාමාන්‍යෙයන් කෝමත් සතියට දෙවරක්වත් ඇවරි මාතාව ගෙවල් පහල වෙලේ බඳින චක්කා පැටියාට කොස්වහළු සංග්‍රහය දෙද්දි කොස් කටු වට්ටිය උස්සාගෙන යන්න වෙන නිසා ඇවරි වෙලේ පනිනවා.

සමන් අයියාගේ පියතුමා මිය ගියේ තෙල්ගාන අවුරුද්දේ හෘදයාබාධයකින්. ඒ කණාගාටුදායක ආරංචිය එද්දි ඇවරියාණෝ ගාලු පුරේ යමින් ගමන්. ඇවරි එදා රන්මැණිකා එක්ක අලුත්ගම යන්න දාගෙන තිබුණා. මැඩමොසෙලා එක්ක ගමන් යද්දි හරි ම සෝචනීය වෙන්නේ ඇගේ ගැළවීම් නිසා පර්ස් එකට තට්ටු වෙන කුජීත අවස්ථාවන් හමුවේ. එදා ඇවරි පිතාට දෑස රිදෙනවා පාර බලා ඉඳලා සින්දුව ම හැට හැත්තෑ පාරක් කියලා අපේ උගුරේ රිබන් එකත් ගියා. ඇවරිපිතා, රන්මැණිකා සහ ඇවරිතුමා තවත් කොකුන් ගෙනා බබෙකු බලන්නට බේරුවල අක්කර පහේ අක්බාර් මාවතට ගිය සුපිරි ම ආතල් චාරිකාව ගැන වෙන ම සලාදයක් ලියන්න වටිනවා. එක්කෝ එහෙම බේරුම් කරන්න යාම විහින් අමාරුවේ වැටීමක් නිසා සියලු සලාද එකට ලියන්නයි ඇවරි කම්පනා කරන්නේ, හා ද? නැත්නම් ඇවරිට වයසට ගියා ම කියවන්න දෙයක් නැති වෙයි කියලා පැහැදිලි බයක් තියෙනවා.

Tuesday, April 11, 2017

හූරුතුඩ සීවැල් තැබීම හෙවත් කින්ග් ඔෆ් ෆ්ලර්ටින්ගේ නෙවර් එන්ඩින්ග් ලව්ස්ටෝරිය

වෙඩින් සලාද කිව්ව  ම දැන් වෙනම  කලෙක්ෂන් එකක් හැදෙන්න තරමට වෙඩින් සලාද තියෙනවා. තාම පබ්ලිෂ් නොවුනේ අපේ සත් සහ ලකීබෝයි මඟුල සහ චානුක තියඹරාවත්ත හෙවත් අලකලංචි දඩොන් ද පල්ලම්ලාගේ පොටෝකැචර්තුමාගේ මංගල සලාදය. අපේ තොටමුණ ආදිපාදගේ පැය පහේ කොළඹ ධාවනය, මුස්ලිම් නම් වානා හැබැයි පරාටමයි ඕනා වගේ රසවත් සිදුවීම් ඇතුළත් ඒ සලාදයත්  ඉක්මණට පළ කරන්න ඕන. ඇත්තට ම වෙඩිමක් කියන්නේ සිද්ධියක්. ඒක වුන හැටි ගැන නම් බුකිගත ඇල්බම් එකක පින්තූර බලලා, මාස ගාණක් පුරුදුවුන සප්‍රයිස් ඩාන්ස් එකේ වීඩියෝව යූ ටියුබ් බලලා යම් අදහසක් ගන්න පුළුවන්. නමුත් බැක්ස්ටේජ් කතන්දර, රියුමර්ස්, වෙරිටාස්, ගොසිප්, චීත්ත කෑලි, ෆන් ආතල්, කස්ටිය වැඩ කරපු හැටි, ජෝන් බාස්ට ගිය සප්‍රයිස් ප්ලෑන්ස් හෙවත් වැරදුණු කුරුමානම් ආදිය පොටෝවලට කතා කරන්න බැරි නිසා අපිට මඟහැරෙනවා.



නරක ම දේ අපේ බුවාලාට කමෙන්ට් කිරීමේ කලාවක් නැති නිසා ඇල්බම් පිටින් පුරෝලා තියෙන ක්ලික්ස් කතා කරන පින්තූර කියන දේ ඇහෙන්නැති වෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා තමා ඇවරි සලාදයේ ලියලා තියන්නේ. මොක ද කවදා හරි දවසක ඇවරිගේ සලාදයේ අපේ අම්මගෙයි අප්පච්චිගෙයි වෙඩින් එක ගැන මෙහෙම ලියැවිලා තිබුණා කියලා ඊළඟ පරම්පරාව කියාවී. අපි අද කරන දේට වටිනාකමක් ලැබෙන්නෙ අන්න එදාට. එහෙම දවසක් අනිවාර්යෙන් ම එනවා. සෝ කීප් කාම් ඇන්ඩ් රයිට් සලාද හෙවත් නූපන් පරපුරට මතකයන් රැස් කිරීම ඇවරිතුමා බොහෝ ම සන්තෝසයෙන් කරගෙන යනවා.

මහේෂ-පවී වෙඩිමේ මූලික කටයුතු සියල්ල සිදු වෙද්දි රෙජිස්ටාර් ගැන සොයා බලන්න ඇවරි කටයුතු කළා. මොකද මේසේ තිබුණාට රෙජිස්ටාර්තැන නෑ. මාර වැඩේ කියන්නේ රෙජිස්ටාර්ගේ කන්ටැක් නම්බර්ස් තියෙන කොලේ අපි දාලා ඇවිල්ලා. එහෙම කිව්වේ මහේෂගේ බාප්පා. ප්‍රශ්නයක් නෑ. එතුමා වෙලාවට ඒවි. නාවොත් අපි ටිකක් වෙලාව හදාගමු. ඇවරි කිව්වෙ ඒ වගේ වෙලාවට සූදානම් ශරීරයෙන් ඉන්න ඕන නිසා. නමුත් කිව්වත් වගේ රෙජීතුමා වෙලාවට ආව.

ඊට පස්සේ මනාල ජෝඩුව බීම හේම බීලා අහවර වුනා ම මනාලයාගේ පාර්ශවයෙන් කතාවක් කළේ රාජකීය විවාද කණ්ඩායමේ හංසක මහතා.  ඇත්තට ම කිව්වොත් හංසක, බිනෝද් සියලු දෙනා මයිනා වෙනවෙන් යාළුකම් නොසලකා උපරිම සාධාරණ, අතිශය මධ්‍යස්ථ චරිත සහතිකයක් නිකුත් කළා. ඇත්තට ම චරිතයක් නැති මනුස්සයකුට කසාදයකදී චරිත සහතික නිකුත් කිරීමට රුපියල් විසිපන්දාහකවත් දඩයක් ගහන්න ඕන. ඇයි හත්වලාමෙ මොන අපරාද ද චාමර මෙව්වා...!! මයිනාගේ ෆ්ලර්ටින් හැකියාව ගැන මංගල සභාව දැනුවත් කිරීමට හංසක සහෝ වගබලා ගත්තා. ඒක නම් සහතික ඇත්ත. ගෑනු දපනේ දාගන්නට මනාල මහතාට වයස නම් අදාළ ම නෑ. ඒ කියපු විදියට රාජකීය විවාද කණ්ඩායම බොහෝ විවාද ජයගෙන තියෙන්නේ මයිනාගේ මේ පැණි පෙරීමේ හසුරු කුසලතාවයට පින් සිද්ධ වෙන්න. 

හැබැයි ඔය කොච්චර කිව්වත් මයිනාගේ පැණි පෙරලි හරි ම රොමාන්තිකයි. අයියෝ ඒ දවස්වලත් කවි ලියලා, උගේ අත්අකුරු කැත නිසා වෙන කෙල්ලන්ට කියලා ලියවගෙන සෑහෙන්න දත කාල ගොඩ දාපු මිෂන් බර ගාණක් ඇති. ඒ දවස්වල කෙල්ලෙක්ගේ එක හිනාවක් වෙනුවෙන් මයිනා මහන්සි වුන තරම ඇත්තට ම මාරයි. කෙටියෙන් කිව්වොත් ඔබ දන්න මහේෂ කියන්නේ එච්චර කැපෑසිටි එකක් තිබුණ කොල්ලෙක්. පොරට උදේ විසාකා එකේ ඩිබේට් එකක් ජජ් කරලා, හවස මියුසියස් එකේ වැඩෙත් කරගෙන රෑට වෙන පාටක ටයි පටියකට පහුවදා තියෙන ඩිබේට් එකේ බේස් හදන්න උදව් කරන්නත් පුළුවන්. මං මේ කතා කරන්නේ මහේෂගේ නිල් පාට, කලර් ඩිස්ප්ලේ, මොටෝරෝලා ෆෝන් එක තිබුණු කාලෙ ගැන. (මතක හැටියට ඒ ඔහුගේ පළමු ජංගමය) ලොල්. කොල්ලා කාලේ එහෙම වුනාට එදත් මයිනා ඉතා වගකීම් සහගත ඩෑල් එකක්. තව ඔහු දක්ෂ පොළවන්නෙක් කියලත් කතාවක් ගියා.

ඩැඩීස් ගර්ල්, පවී ගැන කතා කළ දෙවන මනාලිය එතුමිය ගැන බොහෝ දේ කිව්වා. ඇවරිතුමා නම් අවංකව පවී ගැන ගොඩක් ඇහුවේ ඒ කතාවෙදි තමා. හැබැයි ඊට කලින් අපි අහලා තිබුණ චරිතය ම තමා. එතුමිය හෑන්ඩ් මේඩ් ඩිසයින්ග් සම්බන්ධයෙන් සෑහෙන්න කීර්තියක් උසුලන බව තමා ආරංචි වෙන්නේ. කොහොම නමුත් මයිනාට සාපේක්ෂව ඇය ගැන සෑහෙන්න ඉහළ රෙකමදාරුවක් දෙවන මනාලිය විසින් ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් ඒ අංගනාවට ස්තුතිවන්ත වෙන්න ඕනෑ. කොහොම වුනත් අර හොරාට කලින් කෙහෙල් කැන වැට පනින්නා වගේ  පවීටත් කලින් දෙවන මනාලියට ස්තුති කරන්න ඕන වුනේ අපේ ලාමාට.

නිරන්තරේ සියොළඟ පිරිමදිනා - කතන්දරේකට නුඹ මුල පිරුවා කියාගෙන අපේ ලාමාතුමා අලුතින් පටන් ගන්න ගියපු ප්‍රේම පුරාණයක් නානා විසින් උපන්ගෙයි ම මරලා දාන්නෙ ඉතා කෘර විදියට. මචං උඹට මතක ද අර බ්‍රයිඩ්ස්මේඩ්ට හිටිය ගෑල්ළමයා මුන් දෙන්නාගේ කතාව ගැන අහගන්න ඕන නම් පස්සේ හම්බෙන්න කිව්වා? මූගේ මතකේ බලාපන්කෝ. නෑ නෑ උඹ නාඩ හිටුන් පුතේ ඒ දැරිවි වෙන කතාවක් පටන් අරන් තියෙන්නේ. බොගෙත් එක්ක අලුතින් පටන් ගන්න කතාවක් නෑ. අපේ ම නයි - අපි ම කයි කියන්නේ නිකනම් යෑ බං.. නමුත් ලාමාත් ගේම අතෑරියේ නෑ. නෑ එහෙම කියන්න එපා මචං සමහර විට මේ කතාව සෑහෙන්න දුරකට යන්න බැරි නෑ. හිත ගිය තැන ආදර රජ  මාළිගාව සෑදේලුනේ?? නෑ එච්චර දුර යන්නෑ අර කෙල්ල ලන්ච් එකේ කෝල්  උඹට කෝල් එකක් දෙනකම් විතරයි. ඒ එක්ක ම පතාගෙන ආපු කරුමක්කකාරකම ඔතාගෙන පල දෙනවා වගේ ලාමට මෙසෙජ් එකක් ආව. අන්න බලපන් අඩුම වසයෙන් එච්චර වත් වෙලාවක් ගියේ නෑ.... තෝ නම් පුස්කාලා මැරිය නානෝ...!! 

කෑමෙන් පස්සේ ඇවරිතුමා මනාල මහතා මුණගැහිලා යන බව දන්වා සිටියා. ඒ වෙලාවෙ තමා තෑන්කින් කාර්ඩ්ස් ආවෙ. මම නේද ඉන්නේ බලපන්. මනාල මහතාට ම තමුන්ව සුවර් නැති කොට අපිට කවර කතා ද ආයුබෝන්?? ඔව් ඔව් තෝ කලවැද්දා ම තමා. සුලා හැරෙන තැපෑලෙන් දුන්න උත්තරේට මයිනාතුමා නිලමෙ ඇඳුමෙ ඔටුන්න අතට අරන් ඈට ජාතිය අමතන්න හරි බරි ගැහෙද්දි වෙලාවට මනාල මහත්මිය එතුමා කැඳවගෙන යන්න පැමිණියා. නැත්නම් විලි සංගෙ නැති වෙන්න අපි අහගන්නවා.


කොහොමින් කොහොම හරි අලුත විවාපත් යුවතිපති දෙපළට සුබ මංගලම් පතමින් පඩිපෙළ වගේ, පුංචි පහේ මොන්ටිසෝරියකට සෑහෙන්න දරු මල්ලන් ඇති වාසනාවන්ත යුග දිවියක් පතමින් මහේෂ-පවී අවසාන වෙඩින් සලාදය මෙතෙකින් හමාර කරනවා...!!




පලි - මේ ඉහත වෙඩිමේ ඩාන්ස් ෆ්ලෝර් එකෙන් ලීක් වුන ක්ලිප් එකක්. බ්ලැකාගේ නර්තන ලීලාව ගැන කියන්න නම් වදන් නෑ හැබෑට.. 

Monday, April 3, 2017

ථොක ථොකං ඛණේ ඛණේ හෙවත් ගැ/පි/ම/ප පන්තියේ ලැයින්කිරිල්ල

ඇවරිතුමා පස්ට පන්චුවල් නිසා ගිය අවුරුද්දේ පෝස්ට් පබ්ලිෂ් වෙන්නේ දැන්, ඒ කිව්වේ 2017 පළමු කාර්තුවත් අහවර වුනාට පස්සේ. මේවා ලියලා තිබුණට අප් කරලා නැත්තේ වෙලාවක් නැති කමින්. කෝම නමුත් මේ පෝස්ටුව ගිය දිසැම්බරයේ ලියවුන බව හිතාගෙන කියෙව්වනම් හරි....!!!!!


පහුගිය ඉරිදාවේ දහම් පාසල් දරුවන්ට නිවාඩු දුන්නා. ඇවරිතුමා ඉතිං කවදාවත් වෙලාවට කලාවට ඒ වැඩවලට නොයන නිසා අඩුම වසයෙන් අවසාන දවසේවත් වෙලාවට යන්න හිතාගෙන ටිකක් කල් වේලා ඇතිව නැගිට්ටා. ඇවරි මාතාවත් එදා ප්‍රාන්තයෙන් පිට හිටි නමුත් ඇමතුමක් දීලා ඇවරිතුමා ඇහැරවලා තිබුණා. ආයෙ ඇවරිමාතාගේ රේඩාරය රජ දහනෙන් පිට හිටියත් වැඩ ඉතිං. ක්වික් රෙෆරන්ස් ම තමා.

2016 ඇවරිතුමාගේ දහම් පාසල් චාරිකාව ගැන තරමක සාධනීය වාර්තාවක් ලබා දෙන්න පුළුවන්. ඊට හේතු වුනේ ඇවරි ඇල්මෙන් දහම්පාසල් යාම නෙමෙයි, සහෝදර ගුරුතුමී අංශ ප්‍රධානී චන්දිමා මැතිනියගේ නොපැමිණීම. විවාහප්‍රාප්ත වුනාට පස්සේ පදිංචිය වෙනස් වීමත් එක්ක චන්දිමා මැතිනිය දහම් පාසල් ගමන නවත්වනවා. ඉතිං ඇවරිතුමාට කලින් අවුරුදු වල ඇරියස් පිටින් කවර් කරවන්න සිද්ද වෙන්න බොහොම සෝචනීය ආකාරයට පින්වතුනි. ඉස්සර ඇවරිතුමා උයන්කෙළියට ප්‍රාන්තයෙන් පිටයන කාලෙදි චන්දිමා මැතිනිය ඇවරිගේ පන්තියත් බාර ගෙන සෑහෙන්න හොඳ සහයෝගයක් දීලා තියෙනවා.

කොටින් ම ඇවරිතුමා මාතලේ හැදුවා මම ගේ තට්ටු කියාගෙන, කේතලෙන් මල්ලක් ගත්තා කෙට්ටු කියාගෙන ආසික් එකේ කොටු පනින කාලෙ, ජස්ට් අ මැටර් ඔෆ් ෆෝන් කෝල් නිසා ම, “මැඩම් අද මං මාතලේ...!! පීස් හෙට ගිහිල්ලා පන්තිය කරන්න.“ කිව්වම “මෙහෙම බෑනේ නලින ඔයා රට වටේ ම උඩිච්චියො එක්ක සවාරි යන්නයි, එතකොට මං ගිහින් පන්ති දෙකක් එකට දාලා උගන්නනයි සාධාරණ නෑනේ??“ ආදී වශයෙන් මේඝ ගර්ජනා පවත්තලා ඒ මදිවට හිටන් ජාතිය ඇමතීමේ හේෂාරාවයත් පවත්වලා කරලා කාරිය බර බරේ දැම්මාට සනුහරේ එක පන්තියට දාලා, ඒ ඇත්තී මගේ දරුවො ටිකත් අපූරුවට බලාගන්න බව ඇවරි ඇස්දැකීමෙන් දැනගෙන හිටියා.

අවුරුදු විසි ගාණක් ම නිස්සරණාධ්‍යාෂයෙන් දහම් පාසල් ගුරු සේවයේ හිටි ඇයට පන්ති දෙකක් කරනවා කියනේ කිරි කජු වැඩක්. ඉතිං දෙවැනි වාරයේ සිට ඇය දහම් පාසල් නොපැමිණීම පිළිබඳ ඇවරි කිසිම කහටක් නැතිව ඇගේ පන්තියත් භාර ගත්තා. එදා උදේ වරුවේ අපි අවසාන ප්‍රශ්න පත්‍රය සාකච්ඡා කළා. සවස් වරුවේ පුංචි ප්‍රයිවෙට් වැඩක් කළා. පන්තියේ ළමයි හතළිහක් එක්ක එක්සර්සයිස් එකක් කළාම ඒක ප්‍රයිවෙට් වැඩක් වෙන්නේ නෑනේ ඇවරිතුමෝ. එලෝ විකාරෙන් මෙලෝ පොල් අතගානවාද මන්දා?? ලොල්

ඒක ප්‍රයිවෙට් වෙන්න තමුන් ගැන අහන නිසා. අර බුකියේ සෙයාර් වෙන පෝස්ට්වල වගේ ඔයාටත් සුපිරි ම ළමා කාලයක් තිබුණා නම් මතක ඇති අපි ගැ/පි/ම/ප කළා. දැන් එහෙම සුප්පා සුපිරි ළමා කාලයක් නොතිබුණ සසුන් ලැදි, දෑ හිතකාමී, සුපේෂල අම්බරු රත්නයන් සහ එම රත්නාවන් මගෙන් අහපල්ලා ඒ මොකා ඒ යකෝව් කියලා..?? දෙන ලද අකුරකින් පටන් ගන්නා ගැහැණු, පිරිමි, මල්, පලතුරු, සත්තු, ගම්, රටවල්, පත්තර, චිත්‍රපටි වගේ දේවල්වල නම් ලිවීම තමා මේ සෙල්ලම. මුලින් ම ලියා අවසාන කළ තරඟකරුවා සීයට ගණන් කරන අතරේ අනික් අයට ලියන්න පුළුවන්. ඉවර වෙන අයත් ගණන්කරන්න එකතු වෙනවා. සීයට ගැන්නා ම කාලය අවසානයි. කෙනෙක් ලියපු පිළිතුර තවත් කෙනෙක් ලියා ඇත්නම් ලකුණු පහයි. නැත්නම් දහයයි. 

ඉතිං ඔය ගම් වගේ ලියද්දි පානදුර වගේ දන්න කියන ගමක් නොලියා පදියපැලැල්ල වගේ සුඹුලකටානට කිට්ටු හද්දා ඩොටේ නමක් ලියන්න කස්ටිය පරිස්සම් වෙනවා. ඔය සෙල්ලම දහ දොළොස් දෙනෙක් ඉද්දි කළාට හතළිහක් පණහක් ඉද්දි කරන්න අමාරුයි. අනික ඉස්සර අපිත් සෙල්ලම් කරද්දි කස්ටිය එවෙලෙට ලියලා උත්තර දෙන වෙලාවල් වගේ දූෂණ අක්‍රමිකතා හේමත් වාර්තා වුනා. විශේෂයෙන් ම අපේ චමිත අයියා, ඒ වගේ විසමාචාර්යන් සඳහා නම් දැරූ අංකූරෙක්.

එදා අපි කළේ මම ගැන ටෝක් ෂෝ එකක්. අතිශය රහසිගත තමුන් ගැන වාර්තාවක්. කොටින් ම තමුන් කවුද කියලා තමුන්ට ම හොයාගන්න පුළුවන් වැඩක්. වැඩසටහන මෙහෙයවන්නා වන ගුරුතුමාත් අදාළ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු ලියනවා. හැබැයි කාගෙවත් උත්තර කාටවත් පෙන්නන්න කවුරුත් බැඳිලා නෑ. දහම් පාසල නිසා ඒ ප්‍රශ්න දහමට ටිකක් බර කරලා දෙන්න ඇවරිතුමා උත්සුක වුනා. උදාහරණයක් විදියට මට වැඩියෙන් ම තරහා යන්නේ? මම වැඩියෙන් ම කඩන සිල්පදය? තහර ගියාම මං කරන්නේ? අන්තිමට කෑගහලා ඇ‍ඬුවේ? අන්තිමට කරපු මතක හිටින පින්කම? වගේ මහ අංජබජල් කර්පට් ප්‍රශ්න තිබුණ සෙෂන් එක්ක ඒක. අන්තිමට කියවපු පොත? කැමතිම පාට? ආදී සාමාන්‍ය ප්‍රශ්න ඇතුළත් කොටසකුත් ඒ ප්‍රශ්නමාලාවෙ තිබුණා. ඒකෙන් ළමයා ගැන සාමාන්‍ය අදහසක් ගන්න අවස්ථාවක් ලැබෙනවා. ඒ කොටස අපිට දෙන්න ඕන. මොක ද ළමයින්ට පුද්ගලිකව අපි කතා කරද්දි ඒ අය ගැන පුංචි දැනුමක් අපිට ඒකෙන් ලැබෙන නිසා. අනික් ටික තමුන්ට ගෙදර ගෙනිහින් පරිස්සමට තියලා තව අවුරුද පහකින් අරගෙන බලන්න කියලා ඇවරිතුමා ළමුන්ට යෝජනා කළා.

ඉතිං ළමයි ඔයාලට ම බලාගන්න පුළුවන් තව අවුරුදු පහකින් ඔයා හොඳ මිනිහෙක් වෙලා ද නැත්නම් තවත් නරක ඇට්ටරයෙක් ඇට්ටරියක් වෙලා ද කියලා. ආලෝකයෙන් අන්ධකාරයට ගිහිල්ලා ද නැත්නම් අන්ධකාරයෙන් ආලෝකයට ඇවිල්ලා ද කියලා. ඒකෙ දැනට මගේ ලොකුම රහස වගේ ප්‍රශ්නත් තිබුණා. මට ආලෝකෙ ගෙනදේවි ජෙනරේටරේ නිසා ඕවත් ප්‍රස්න ද නේ ළමයි? ආදී ජෝක්ස් එක්ක වැඩේ සීරීයස් ගියා. ඒකෙ දැනට මගේ ලොකුම රහස වගේ ප්‍රශ්නත් තිබුණා. සමහර විට තව අවුරුදු පහකින් දැන් ඔයාගෙ ලොකු ම රහස එච්චර ලොකු දෙයක් නොවේවි. අද ලියන රහස අනිත් අයටත් පෙන්නලා ඔයා හිනාවේවි. සමහර විට එචාට ඔයාට ලෝකෙන් වසන් කරන්න බොහෝ රහස් තියෙන්නත් පුළුවන්. හැබැයි කාටහරි එදාට දැන් මට ලෝකෙන් වසන් කරන්න එච්චර ලොකු රහසක් නෑ කියලා කියන්න පුළුවන් නම් එයා ගොඩක් හොඳ ළමයෙක්. මොකද දරුවනේ රහස් කියන්නේ බොහෝවිට හොඳ දේවල් ගැන නොවන නිසා. ඔබ විවෘත වෙන තරමට ඔබේ හොඳ බොහෝ දෙනා දකීවි.

ළමයි කොච්චර ඒ ප්‍රශ්න මාලාවට ආසා කළා ද කියනවා නම් සර් තව ප්‍රශ්න දෙකක් අහන්න වගේ ඉල්ලීම් කළා. එතකොට ඇවරිතුමා ඇහුවේ එක ප්‍රශ්නයයි. ජීවිතේ කවදා හරි දවසක කවුරු හරි ඔයාලගෙන් මේ ප්‍රශ්න අහලා තියෙනවා ද කියලයි. බොහෝ දෙනා කීවෙ නෑ කියලා..! කමක් නෑ පුතාලා දැන් මං ඇහුවනේ. තේරුම් ගත්ත ද තමුන් කොච්චර හොඳ ද හෝ නරක ද කියලා. මතක තියාගන්න පිරිසිදු බව හෝ අපිරිසිදු බව තියෙන්නෙ තමුන් අතේමයි. “සුද්ධි අසුධ්ධි පච්චත්තං- නාඤ්ඤමඤඤෝ විසෝධයේ“ ඔබත් මමත් ඇතුළු අපි හැමෝ ම අත්තෝ අසුද්ධා වුනාට බහි සෝබමානා ටයිප් මිනිස්සු. ඇතුළෙන් කුණු වෙලා හිත් අපිරිසිදු වෙලා, වෛරයෙන් වියරු වැටිලා ඕජස් ගලනවා. හරියට හන රෙදි වලින් ඔතපු මළ සිරුරු වගේ.  නමුත් එළියෙන් හැමෝටම පේන්න කසී සළු වගේ සැහැල්ලුවට ජීවත්වන බව පෙන්නනවා. කසී සළු දන්නවනේ? සිනිඳුයි දෙපැත්ත පේන තරම්. ඉතිං ඔබගේ කළු චරිතයක් කියලා, ඔබේ හිතේ ලෝබ, ද්වේෂ, මෝහාදී කෙළෙස් බොහෝයි කියලා පසුතැවෙන්න කොහොත්ම එපා. ඔයාලා අහලා නැතුවත් ඇති,



වැහි වලාකුළ පෑ කළු යැයි ඔබේ
නොහොබිතියි කිසිලෙස් නොසතොස් නොවන්
සිරුර පෑයෙනු ගත් සුදනෝ ලොවේ
නොහඳුනත් උතුමන් ගුණයෙන් විනා

බලන්න වැහි වළාකුළත් එහෙනම් කළුපාටයි නේ. නමුත් එයා තමා වැස්ස ගේන්නේ. ඒවගේ මිනිසුන් උතුමන් වෙන්නේ ඔවුන් තුළ ඇති ගුණයෙන් මිසක් පෙනුමෙන් නොවේ. දැන් ඔයාලගේ රිද්මෙට රොක් කළොත් මේම කියතෑකි.

කාලේ මේතෝ ක්‍යාහුවා දිල් වාලේ හේයි
තේරේ තේරේ තේරේ චාන්දනි වාලේ හේයි
මද සඳෙන් තවත් සුපුන් සදක් උදාවේ..// හොයි හොයි

මං කළුවුනාට මොකද හවතක් තියෙනවා කියලයි කියන්නේ. ඔබේ චන්ද්‍රයා මමයි. හරියට අභ්භා මුත්තෝච චන්දිමා වගේ. නැත්නම් වළා ගැබෙන් මිදුන සඳක් වගේ. තාමත් පරක්කු නෑ, චුට්ට චුට්ට නරක අඩු කරගන්න උත්සාහ කරන්න. හරියට අර රන්කරුවා රිදියෙහි මළ අරින්නාක් වගේ. (කම්මාරෝ රජතස්සේව - නිද්ධමේ මල මත්තනෝ) ඇවරිතුමා තමුන්ගේ කී නෝට් ස්පීච් එක අහවර කළේ කොල්ලො කටවල් ඇරන් සීතල වෙලා ඉද්දි. සාමාන්‍යෙයන් පන්තියේ දී සින්දු කියලා, බයිට් කරලා පිස්සු නටවලා තමුන්ගේ ළමයින්ව ඕන තැනට ගෙනල්ලා හෙළට පලච්චාවෙ කියලා තල්ලු කරන එක ඇවරිතුමාට සාමාන්‍ය දෙයක්. හැමදාම දහම් පාසල් ආව කියල තේරුමක් ම නෑ. අඩුම තරමේ එකෙක්වත් තමුන්ගේ ජීවිතය වෙනසක් කරගත්තා නම් අපේ කාලයට සාධාරණයක් ඉෂ්ට වෙනවනේ.


මේ අවුරුද්දේ ඇවරිතුමාට කරගන්න බැරි වුනේ බේබීස් ඩේ අවුට් එක විතරයි. ඒකත් කූල් ප්ලෑනක් 2017ට පෝස්ට්පෝන්ඩ් හැබැයි. තවත් හැපනින් ඉරිදාවක් අහවර වුනේ ඒ විදියට. දහම් පාසලේ හිටි ඇවරිතුමාට සෙනිකෙට ආපු කෝල් එකක් නිසා සෑහෙන්න හැපී එකක් ආව. ඒ සෙනික ඇමතුම් සලාදය පසුව බලාපොරොත්තු වන්නලු හොඳේ..!!

ප.ලි - අර උඩ සින්දුවේ ඉස්සර ජනප්‍රිය ලින්ඩ්සේ බාලිකා වර්ෂන් එකක් තිබුණා අපේ රුසිරු අරුණෝදි අක්කා නිතර කියපු.
මද සඳෙන් තවත් සුපුන් සඳක් උදාවේ //
අපි බඳිමු ඕන කෙහෙම්මලක් උනාවේ //
ඕනෙනම් තවත් ඩිවෝස් එකක් උනාවේ හොයි හොයි//